Het onderzoek van Wageningen Universiteit werd in twee slachthuizen van Vion uitgevoerd met de soldeerboutmethode, waarbij een stukje vlees van het karkas geschroeid wordt met een soldeerbout, waarna de geur word vastgesteld door menselijke detecteerders. Tijdens het onderzoek werden ook de mogelijkheden voor elektronische geurdetectie geïnventariseerd, maar de verwachting is dat op korte termijn geen elektronische detectiemethode beschikbaar zal zijn.

De spreiding in voorkomen van berengeur in koppels is echter vrij groot. Het kan variëren van 0,05 procent tot soms wel 8 procent per koppel. “Het gewicht en de leeftijd van de geslachte dieren spelen hierbij niet zo’n grote rol. Wel zijn er bedrijfsfactoren die een rol spelen, maar het is nog voorbarig om hierover mededelingen te doen”, aldus onderzoeker Coen van Wagenberg die wel aangaf dat ras en kruising van de varkens een invloed hebben.

Om meer inzicht te krijgen in de bedrijfsfactoren die van belang zijn, worden bedrijven geënquêteerd over hun bedrijfsvoering. “De analyse van deze enquête is nog niet klaar en dus kunnen we moeilijk nu al ingaan op mogelijke factoren die een rol spelen”, legt van Wagenberg uit.

Ook in Vlaanderen voert het Instituut voor Landbouw- en Visserijonderzoek (ILVO) een praktijkstudie uit naar alternatieven voor het onverdoofd chirurgisch castreren van biggen. Uit de eerste resultaten bleek eind vorig jaar dat vijf procent van de intacte beren een sterke berengeur vertoont en dat bij 21 procent een licht afwijkende geur aanwezig is. Ook hier werd de soldeerboutmethode toegepast.

bron | | beeld ILVO | in samenwerking met agd.media

05/04/2011