Een verbod op neonicotinoïden zal het bijenprobleem niet oplossen, denkt professor-emeritus Dierenfysiologie aan UGent Frans Jacobs. "In volgorde van belangrijkheid zijn de oorzaken van de verhoogde sterfte de varroamijt, een afname van de biodiversiteit in onze omgeving, secundaire infecties en pesticiden." Specifiek voor pesticiden is het wel een probleem dat enkel het effect op gezonde volken wordt getest, "terwijl het effect op verzwakte volkeren eigenlijk meer relevant is vandaag", aldus Jacobs. Hij maakt gewag van een vijfde factor, namelijk het onoordeelkundig (of onvoldoende) gebruik van medicatie door imkers.

Dat pesticiden niet de hoofdoorzaak van bijensterfte zijn, betekent niet dat de landbouwsector onverschillig mag blijven voor het probleem. "Stel dat we hier in Vlaanderen bijvoorbeeld alle bijen zouden verliezen, dan zouden alle landbouwbedrijven op een jaar tijd in de rode cijfers zitten en failliet gaan", waarschuwt Jacobs. De bij als hulpmiddel bij de bestuiving is onvervangbaar. De professor nodigt de landbouwsector uit om een bepaald aandeel van het landbouwareaal in te zaaien met bloemen ter bevordering van de biodiversiteit en het voedselaanbod voor bijen.

Ook andere bestuursniveau's kunnen actie ondernemen. In Frankrijk, bijvoorbeeld, worden bermen van autowegen nu beplant met bijvriendelijke struiksoorten in plaats van met gras. Op alle beleidsniveaus in Frankrijk is het groenbeheer aantrekkelijker voor bijen gemaakt.

Lees het interview op MO*.

bron MO* | beeld pcfruit-cds

04/03/2013