De Canadese varkenshouderij verkeert in zware storm door hoge voederkosten, de koers van de Canadese dollar, de vrees voor de Mexicaanse griep en een recent goedgekeurde Amerikaanse wet die bepaalt dat vleesverpakkingen een etiket moeten dragen waarop vermeld staat in welk land het dier gekweekt werd. Dat bemoeilijkt de export van levend vee naar de VS.

De regering heeft een noodplan uitgewerkt om de crisis te verzachten. Tegelijk wordt volgend jaar in Canada een regeling van kracht waardoor oliemaatschappijen vijf procent biobrandstof verplicht zullen moeten bijmengen in hun benzine en diesel. Deze maatregel heeft de productie van bio-ethanol een ferme duw in de rug gegeven. Het gevolg is dat de prijzen voor maïs en voedertarwe fors gestegen zijn.

"Zelden zijn twee elementen uit het Canadese regeringsbeleid zo in tegenspraak geweest met elkaar. Het is pervers om boeren valse hoop te geven en een bedrijfstak op poten te zetten die gedoemd is om ten onder te gaan", zo staat te lezen in een rapport van het George Morris Centre. De ontwikkeling van de ethanolsector verplicht de Canadese varkenshouders om voeder te importeren, wat een bijkomend concurrentienadeel betekent ten opzichte van de concurrerende varkensboeren in de VS.

Ook de Amerikaanse varkenshouders worden geconfronteerd met hogere voederkosten als gevolg van de ethanolproductie. Maar de Canadese varkenshouderij is veel kwetsbaarder voor duurdere voederprijzen omdat maïs een relatief kleine teelt is in Canada, terwijl de VS in staat zijn om een groot deel van hun maïsoogst te exporteren.

De Canadian Pork Council en de Canadian Federation of Agriculture hebben zich wel positief uitgelaten over de regeringsmaatregelen. Een daling van de varkensstapel wordt aanzien als een middel om de prijs op te krikken.

bron Reuters

26/08/2009