De Europese Commissie gaf, onder meer het Institute for European Environmental Policy (IEEP), de opdracht om de sociale aspecten van biodiversiteit te onderzoeken, in het bijzonder de band met tewerkstelling en de waarde van biodiversiteit voor kwetsbare plattelandsgemeenschappen. Volgens Natuurpunt brengen dergelijke rapporten de link tussen economie en ecologie meer onder de aandacht van beleidsmakers .

Biodiversiteit heeft ontegensprekelijk een invloed op het welzijn van mensen. Biodiversiteit draagt bij tot levensnoodzakelijke ecosysteemdiensten zoals proper water en de bescherming tegen natuurrampen. Het schept ook werkgelegenheid, zowel direct (boer of visser) als indirect (bijvoorbeeld toerisme).

In de EU zijn maar liefst 14,6 miljoen jobs direct of indirect maar alleszins sterk afhankelijk van ecosysteemdiensten. In ontwikkelingslanden gaat het zelfs over 927 miljoen arbeidsplaatsen, of 35 procent van het totaal. Biodiversiteitsverlies en de gevolgen voor ecosysteemdiensten zullen zich dus harder doen voelen voor de vele boeren en vissers in ontwikkelingslanden.

In de EU zijn er niet alleen minder jobs die direct afhankelijk zijn van ecosysteemdiensten, voor jobs die er indirect afhankelijk van zijn, bestaan ook meer alternatieven. Een aantal gemeenschappen in de EU kan echter met even grote problemen kampen. De auteurs van de studie geven de bewoners van bergdorpen als voorbeeld.

Het rapport adviseert om biodiversiteit en de sociale aspecten daarvan beter te integreren in het beleid. Dat is mogelijk door iedereen te overtuigen van de voordelen van biodiversiteit en ecosysteemdiensten en door ecosysteemdiensten te vergoeden. Tevens is het nodig dat beleidsbeslissingen en subsidies die het verlies van biodiversiteit in de hand werken, binnen een duidelijke termijn worden stopgezet.

In dezelfde lijn moet geëvalueerd worden welke aspecten van het Europees beleid een hinderpaal zijn voor het bereiken van de Milleniumdoelstellingen. De onderzoekers breken ook een lans voor het Nagoya-protocol dat de toegang tot en het profijt van genetische rijkdommen regelt. “Laat ecosysteemdiensten deel uitmaken van ontwikkelingshulp en lokale gemeenschappen mee beslissen over landgebruik”, luidt het nog.

Meer info: The Social Dimension of Biodiversity Policy

bron eigen verslaggeving/Beleidflits Natuurpunt

10/01/2012