nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

  
  

07.03.2007 Coopman stapt uit beheerraad van 'zijn' Ter Beke

Nu Daniël Coopman 70 jaar is geworden, neemt hij ontslag uit de raad van bestuur van vleeswarengroep Ter Beke. Coopman bracht het bedrijf in vijftig jaar tijd van een paardenslachterij naar een beursgenoteerd bedrijf dat tot ver over de landsgrenzen bekend is.

Naar aanleiding van zijn verjaardag werd zijn leven te boek gesteld, hem geschonken door zijn vijf kinderen. Aan de hand van getuigenissen reconstrueerde auteur Guy Bonne de groei en bloei van Ter Beke dat werd opgericht door Francies Coopman. Begonnen in de jaren twintig van vorige eeuw als opkoper en slachter van gevogelte en konijnen bracht Coopman enkele jaren later zijn vleeswaren aan de man in een winkeltje. Hardwerkend onder het motto 'nen frank es nen frank en nen kilo es nen kilo' groeide zijn winkeltje totdat hij zich in 1934 ging vestigen in een oude bierbrouwerij in Beke.

Op 1 januari 1959 nam de 21-jarige Daniël het bedrijf van vader Francies over. Als jongste telg van het geslacht Coopman, mocht hij van z'n vader Ter Beke - met op dat moment zestien werknemers - voortzetten. Enkele broers waren intussen zelfs concurrenten geworden: Omer had Copra opgericht, Marcel Plumaco en Valère Deva. Als net geen 22-jarige werd Daniël dus voor een serieuze uitdaging geplaatst. "Ik heb bij die beslissing nooit stilgestaan", bekent hij.

Als hij al eens vrij had, fietste hij, sigaartje in de mond, naar vriendin Edith De Baets waarmee hij in 1960 trouwde. De licentiate economie was een sleutelfiguur in de uitbouw. Daniël hield zich bezig met de productie, Edith boog zich over de administratie. Hand in hand, vijftig jaar lang, werkten ze hard met als resultaat een bedrijf dat zijn assortiment commercialiseert in tien Europese landen, negen industriële vestigingen telt in België, Nederland en Frankrijk en de zestien medewerkers waarmee Daniël startte, zijn er inmiddels 1.600 geworden.

Van zijn kleinkinderen kreeg Daniël algauw de bijnaam opa worst en zijn vrouw, Edith, gaat nu als oma pizza door het leven. Want naast vleeswaren heeft Ter Beke sinds 1994 ook bereide gerechten zoals pizza en lasagne in zijn assortiment. Ter Beke expandeerde dus en al heel vroeg, begin jaren zeventig, kwamen Daniël en Edith tot de conclusie dat ze het met hun buikgevoel niet meer alleen zouden kunnen beredderen. In die omstandigheid namen ze de beslissing om Luc De Bruycker aan te trekken als manager. "Wat je graag doet, doe je goed. Maar iets wat je niet graag doet, doe je ook niet goed. Wat wij niet hadden, of niet goed konden, hebben we daarom in het bedrijf gebracht".

Twee jaar geleden kondigde Coopman plots aan dat hij op zijn zeventigste verjaardag uit de raad van bestuur zou stappen. "Op die leeftijd wil je niet onderdoen voor de jeugd, maar moet je trucs gebruiken om hen bij te benen. Dat wil ik niet! Er moet ruimte gemaakt worden, mijn werk is gedaan". Wanneer hij de hoogtepunten van zijn carrière overschouwt, blijft hij bescheiden. "Het feit dat ik het bedrijf in alle rust heb kunnen overlaten aan mijn kinderen is voor mij hét hoogtepunt en voor de rest blijft mijn zalig geluk, het proeven van een worst".(KS)

Bron: Het Nieuwsblad

Volg VILT ook via