Het doel van de interparlementaire bijeenkomst in het Europees Parlement bestond erin te debatteren over de komende hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB). Het eerste ontwerp wordt verwacht tegen de zomer van 2011.

Europarlementsleden en vertegenwoordigers van de nationale regeringen waren het erover eens dat de besluitvorming meer naar de regio’s moet verschuiven. Wel moet nog beslist worden welke vorm de regionalisering aanneemt, zei EU-commissaris voor Visserij, Maria Damanaki.

Om het probleem van overbevissing aan te pakken moet de EU een eerlijk systeem uitwerken voor de overdracht van visserijrechten tussen lidstaten en daarbij de kleinschalige visserij ontzien. Damanaki acht het best dat de visrechten maar worden toegekend voor 10 tot 15 jaar en worden behandeld als een publiek goed dat niet geprivatiseerd kan worden. Maar de visquota zorgden toch voor verdeeldheid tussen de parlementsleden.

De parlementsleden zagen wel de nood in van een verdere inkrimping van de vissersvloot. Daarbij kan niet dezelfde aanpak gehanteerd worden in alle lidstaten en moet de nodige aandacht besteed worden aan compensaties voor de vissers. Ook veiligheid en betere werkomstandigheden stonden centraal tijdens het debat.

Onderzoek moet absoluut bovenaan de hervormingsprioriteiten prijken, waren alle sprekers het eens. Zo kan het aantal ongewenste vissoorten in netten verminderd worden door meer onderzoek te doen naar selectieve visvangst. Onderzoek moet duurzame visserijmodellen ondersteunen en milieugerelateerde problemen omtrent aquacultuur helpen oplossen.

Aquacultuur werd door nagenoeg iedereen naar voor geschoven als een deel van de oplossing voor slinkende visbestanden. Maar Lars Tysklind van het Zweeds Parlement waarschuwde meteen dat de EU voorzichtig moet zijn in haar beleid aangezien niet alle aquacultuur duurzaam is. Aquacultuur moet ook oog hebben voor andere beleidsdomeinen zoals milieu en toerisme. Een beleid op maat is daarom aangewezen.

bron eigen verslaggeving

09/06/2010