Volgens de landbouworganisaties verdient het Belgisch witblauw een origine-erkenning omdat België het land van de biefstuk en de hele witblauwcultuur is. In een verstedelijkt gebied nabij de Europese hoofdstad werd dit runderras ontwikkeld als specialiteit. “Wegens zijn intensieve kenmerken en het specifieke houderijsysteem is dit lokale producte de beste garantie op een minimale milieu- en klimaatimpact”, klinkt het.

Bovendien benutten de witblauwe runderen de permanente graslanden in het heuvelachtig gebied in het zuidelijk deel van Vlaanderen. Daardoor is de aanvoer van extern eiwit beperkt tot het minimum. Volgens de boerenorganisaties komt dus niet alleen het product en de specifieke kwaliteiten van witblauwrundvlees in aanmerking voor de Europese Geografische Erkenning, maar ook het houderijsysteem.

“Enkel runderen afkomstig van gesloten zoogkoeienbedrijven zullen gecommercialiseerd kunnen worden onder het streeklabel. Dit stemt het meest overeen met de historische oorsprong en de ontwikkeling van het houderijsysteem”, zeggen de landbouworganisaties. Bovendien zullen enkel dieren waarvan via herkomstregistratie afstammingsbewijzen beschikbaar zijn, zijn voldoende raszuiver en komen dus in aanmerking voor het label.

De Vlaamse organisaties vragen dat het dossier op initiatief van de Vlaamse overheid verder uitgewerkt wordt, in nauw overleg met Wallonië. Er wordt wel verwacht dat de erkenning nog meerdere jaren op zich zal laten wachten omdat de erkenningsprocedure erg tijdrovend is.

bron Boer & Tuinder

30/03/2010