nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

 

03.05.2013 Imidacloprid schaadt insectenrijkdom in en om water

Vanaf december geldt in Europa een tijdelijke gebruiksbeperking voor imidacloprid en twee andere neonicotinoïden. Onderzoekers van de Universiteit Utrecht pleiten voor een internationaal verbod op het "superinsecticide" imidacloprid. Zij stelden namelijk vast dat er een verband is tussen de chemische stof en de afname van de insectenrijkdom in het oppervlaktewater.

Imidacloprid is in ruim tien jaar tijd uitgegroeid tot het meest gebruikte insecticide ter wereld. Het grootschalig gebruik van dit middel heeft volgens de Universiteit Utrecht een zeer negatieve impact op de insectenrijkdom en andere ongewervelde diertjes in en om het oppervlaktewater. "We zien een sterk verband tussen de normoverschrijding van imidacloprid in het oppervlaktewater en de verminderde aanwezigheid van aquatische insecten zoals libellen, waterjuffers, eendagsvliegen, vedermugjes, tweevleugelige insecten en van slakjes en schaaldiertjes", zegt Jeroen van der Sluijs, docent Nieuwe risico's.

Op bijna de helft van het aantal plekken waar de afgelopen acht jaar in Nederland gemeten werd, zit er te veel imidacloprid in het water. "Op die plekken vonden we gemiddeld drie keer minder ongewervelde diertjes dan in water dat wel aan de norm voldoet." De risicogrenzen voor stoffen in oppervlaktewater worden volgens de Nederlandse onderzoekers al jarenlang fors overschreden. Sommige metingen gaven aan dat de concentratie imidacloprid in het oppervlaktewater 25.000 keer boven de norm was.

Met een strengere norm alleen komen we er volgens de Universiteit Utrecht niet. "Dit insecticide is zo schadelijk en blijft zo lang in het milieu dat een internationaal verbod zeker op zijn plaats is", vindt Jeroen van der Sluijs. Het onderzoek werd mogelijk gemaakt door een gift van Stichting Triodos Foundation dat een speciaal fonds heeft ingesteld voor onafhankelijk onderzoek naar de gevolgen van deze omstreden groep van insecticiden.

Meer info: Plos One

Bron: Universiteit Utrecht

Beeld: bieten.nl

Volg VILT ook via