"We hebben de prijslijsten effectief naast elkaar gelegd", zegt Veys. "Een tuinder krijgt 0,75 euro voor een kilo tomaten, terwijl je daar als consument in de supermarkt welgeteld één tomaat voor koopt. Voor spruiten net hetzelfde". Ook de vleessector onstpringt de dans niet. "Zowel voor een biefstuk, kotelet of kippenbil geldt ongeveer een factor 5. De aardappel spant de kroon: de boer ontvangt 0,1 euro per kilo, terwijl ze in de supermarkt over de toonbank gaan voor 0,8 euro per kilo".

"Deze situatie is niet houdbaar", zegt de 26-jarige Mathias Morlion, die een gemengd bedrijf met akkerbouw en vleesvarkens runt in Leisele. "We zijn er ons van bewust dat we in een sterk concurrentiële omgeving produceren waarin heel wat buitenlandse producten hun weg naar de winkelrekken vinden. Maar als jonge boer wil ik onze Belgische kwalitatief hoogstaande producten herkenbaar in de warenhuizen gepresenteerd zien, met een Belgisch vlaggetje bijvoorbeeld". 

Maar is het niet wat vreemd dat Groene Kring zijn ongenoegen uit op provinciaal niveau, dat uiteindelijk niet bevoegd is inzake regelgeving? "Dat zijn we wel voor een groot stuk als het om het hoeveverkoop gaat", zegt gedeputeerde Bart Naeyaert. "Met de provincie hebben we een goed netwerk van hoeveverkooppunten uitgewerkt dat een eigen kwaliteitslabel draagt. Hoeveverkoop is een ideaal instrument om als boer een eerlijke prijs te halen, terwijl de consument gegarandeerd verse voeding op zijn bord krijgt, zonder vervuilende kilometers".

bron eigen verslaggeving

29/01/2009