Het concept van een Green Development Mechanism werd naar voor geschoven op de biodiversiteitsconventie in Nairobi. Bedrijven zouden stukken van bossen, moerassen of koraalriffen kunnen aankopen die dan duurzaam beheerd worden en daardoor hun natuurlijke rijkdom behouden. Naast natuurgebieden zouden ook duurzame landbouwbedrijven en delen van woongebieden die bewust onbebouwd worden gelaten, in het programma kunnen worden opgenomen. Ook dergelijke initiatieven beschermen immers de biodiversiteit.

Het geld zou naar landen, plaatselijke gemeenschappen of natuurorganisaties gaan die een beheersplan voor dergelijke gebieden uitwerken dat internationaal gecertifieerd en gecontroleerd wordt. Potentiële kopers zijn bedrijven die willen uitpakken met wat ze voor het milieu doen of groepen van mensen die zich willen inzetten voor de natuurlijke rijkdom.

Het Green Development Mechanism ontleent zijn naam aan het Clean Development Mechanism (CDM). Dat programma moedigt landen en bedrijven uit rijke landen aan om te investeren in projecten die de uitstoot van CO2 in arme landen verminderen. De investeerders krijgen in ruil emissierechten. Het CDM heeft al voor 20 miljard euro investeringen aangetrokken.

De voorstanders hopen dat private bedrijven geld willen vrijmaken voor de bescherming van de natuurlijke rijkdom op aarde, net zoals ze dat nu al doen voor de strijd tegen klimaatverandering. Op die manier ontstaat een markt voor duurzaam beheerde hectaren natuur die miljarden mobiliseert.

"Als de vijfhonderd grootste bedrijven ter wereld hierin één honderdste van hun jaarlijkse inkomsten investeren, hebben we al twee miljard euro per jaar", zegt Francis Vorhies van Earth Mind. Earth Mind is een ngo uit Zwitserland die 'synergieën voor duurzaamheid' probeert te bevorderen en daarvoor onder meer naar het bedrijfsleven kijkt.

Maar het voorstel roept veel kritiek op. Volgens Simone Lovera van de internationale milieuorganisatie Global Forest Coalition is de hoop dat bedrijven zomaar geld in het initiatief zullen pompen naïef. "Als bedrijven echt wakker lagen van de bescherming van natuurlijke rijkdom, dan zou het helemaal geen probleem zijn geld te vinden voor natuurbescherming".

Lovera vindt het ook bedenkelijk dat de voorstanders geen gewag maken van de rechten van inheemse volken en andere plaatselijke gemeenschappen op de gebieden die beschermd zouden moeten worden. Andere critici vrezen zelfs voor regelrechte landroof, waarbij de oorspronkelijke bewoners van natuurgebieden verdrongen worden.

Maar volgens Vorhies draait het Green Development Mechanism net om het eerlijk delen van de voordelen die bescherming van natuurlijke rijkdom oplevert en om het duurzaam gebruik van de natuur door de lokale bevolking. "We willen investeren in de hoeders van het landschap: ze moeten de middelen krijgen om die rol verder te kunnen blijven spelen". In gebieden waar landrechten betwist worden of niet duidelijk zijn, zouden projecten niet mogelijk zijn.

De voorstellen die in Nairobi werden besproken, zullen in oktober aan bod komen op een internationale conferentie over biodiversiteit in het Japanse Nagoya. Als de landen die daaraan deelnemen het Green Development Mechanism goedkeuren, zou dat het initiatief kunnen lanceren. Vorhies denkt dat er binnen twee jaar zes pilootprojecten kunnen draaien om de werkbaarheid van het programma te testen.

Meer informatie over het Green Development Mechanism: GDM 2010 Initiative

bron Mondiaal Nieuws

08/06/2010