Tot nu toe was er geen gestandaardiseerde detectiemethode voor het norovirus in verse voedingswaren en zachte fruitproducten voorhanden. Stals evalueerde methodes waarmee van een voedingsmiddel een extract wordt gemaakt dat analyseerbaar is met de ontwikkelde DNA-methode. "Omdat veel levensmiddelen componenten bezitten die moleculaire detectie kunnen verstoren, is een specifieke extractieprocedure noodzakelijk", beweert de onderzoeker.

De methode van Stals maakt het enkel mogelijk om bij een uitbraak van een virale besmetting bij mensen te kunnen vaststellen welk opgegeten voedingsmiddel het virus bevatte. De technologie is echter nog niet zover ontwikkeld dat men bij loten van voedingswaren of fruit het norovirus kan detecteren zodat ze afgekeurd kunnen worden voor consumptie. “Het probleem is dat we geen onderscheid kunnen maken tussen infectieuze (ziekteverwekkende) en niet-infectieuze norovirussen”, licht Stals toe.

Bijkomende moeilijkheid is ook dat het virus niet in een labo kan worden gekweekt. De onderzoekers gebruiken een muisspecifiek norovirus dat wel gekweekt kan worden als controle. Het onderzoek staat nog voor enkele uitdagingen, zoals het onderzoek naar de mogelijke besmettingsbronnen. "Het is wel bekend dat lage aantallen norovirus al voldoende zijn om een infectie te veroorzaken."

Het norovirus wordt voornamelijk geassocieerd met groenten, fruit en schelpdieren die rauw geconsumeerd worden en met kant-en-klare levensmiddelen. De besmetting van schelpdieren gebeurt door kweek in verontreinigd water, terwijl besmetting van groenten en fruit kan gebeuren via besmet irrigatiewater, handcontact van plukkers die drager zijn van het virus of tijdens de verwerking. In het geval van kant-en-klare levensmiddelen is een geïnfecteerde voedselbereider de bron van virale contaminatie.

bron eigen verslaggeving/Belga

02/02/2011