De OESO-landen, 34 vooral rijkere landen, gaven hun land- en tuinbouwsector vorig jaar 172 milard euro financiële steun. De landbouwsubsidies in industrielanden dalen al enige tijd en dat was in 2010 niet anders. OESO ziet de ondersteuning van het landbouwinkomen graag verder dalen omdat het volgens de organisatie de productiviteit en competitiviteit amper verhoogt, het grondstoffengebruik niet verduurzaamt en landbouwbedrijven niet meer risicobestendig maakt.

Met 1 procent van het landbouwinkomen liggen landbouwsubsidies in Nieuw-Zeeland het laagst, gevolgd door Australië (3%), en Chili (4%). Ook de Verenigde Staten (9%), Israël en Mexico (12%) en Canada (16%) geven minder inkomenssteun dan gemiddeld. In Korea (47%), Ijsland (48%), Japan (49%), Zwitserland (56%) en Noorwegen (60%) krijgen landbouwers het meeste steun.

 De Europese Unie heeft de landbouwsubsidies tussen 2006 en 2010 teruggeschroefd van 27 naar 22 procent van het landbouwinkomen, maar zit dus nog boven het gemiddelde. De OESO vergeleek ook met enkele andere belangrijke spelers op de landbouwmarkt en stelde vast dat de inkomenssteun voor landbouwers in Brazilië, Zuid-Afrika en Oekraïne een stuk lager is dan 18 procent van het inkomen, terwijl het in China 11 en in Rusland intussen zelfs 22 procent bedraagt.

De groeiende voedselvraag, hogere prijzen voor landbouwproducten, meer volatiele markten en een toenemende schaarste aan grondstoffen, zijn volgens het rapport redenen om het landbouwbeleid over een andere boeg te gooien. "In plaats van marktverstorende landbouwsubsidies te geven, moeten landen de productiviteit en competitiviteit op landbouwbedrijven verhogen en meer investeren in onderzoek, innovatie en onderwijs", luidt het advies. In het licht van de klimaatverandering acht de OESO het ook aangewezen dat overheden marktinstrumenten helpen uitwerken die het risico in hoofde van de landbouwer helpen beheersen.

Meer info: OECD Agricultural Policy Monitoring 2011

bron eigen verslaggeving

22/09/2011