Een zestigtal buurtbewoners uit Kestergat, een gehucht van Pepingen, kwam luisteren naar de uiteenzetting van Frederik van Remoortel van het actiecomité. “Uit studies blijkt dat windmolens tot op twee kilometer afstand voor geluidshinder kunnen zorgen”, uit Frederik van Remoortel een eerste bezorgheid.

Ook de slagschaduw van de wieken baart het actiecomité zorgen. “Afhankelijk van de tijd van het jaar zal men in een breed gebied rond de turbines af te rekenen krijgen met slagschaduw, wat bij bewoners tot hoofdpijn en zelfs epilepsie-aanvallen kan leiden”, luidt het. Ook al staat het dichtst bijzijnde huis met 318 meter verder dan de 250 meter afstand van een turbine die de richtlijn in Vlaanderen eist, toch vreest het actiecomité hinder voor de inwoners van Kestergat. “De Vlaamse richtlijn is met 250 meter veel soepeler dan de afstandseisen in andere landen. Zo is in Frankrijk een bufferafstand van 1.500 meter voorzien.

Om de gevolgen van een windturbine te illustreren, nodigde het comité Robert Nolf uit. De man woont met zijn gezin vlak naast twee windturbines in Kachtem in West-Vlaanderen. “Eerst zagen we de windmolens helemaal zitten. Maar dat veranderde toen de molens in werking traden. Er is permanent geluidshinder zodat we niet meer met de ramen open kunnen slapen in de zomer", vertelt Nolf. "Van november tot maart krijgen we bovendien twee uur per dag af te rekenen met slagschaduw. Hadden we dit allemaal geweten, dan hadden we ons zeker hevig verzet”, getuigt Nolf.

Het schepencollege van Pepingen geeft binnenkort een advies over de milieuvergunningsaanvraag voor beide windturbines maar het zal uiteindelijk de bestendige deputatie zijn die de knoop doorhakt. Intussen verzamelden buurtbewoners al 850 bezwaarschriften tegen de bouwplannen.

bron Het Nieuwsblad

19/05/2010