Zo hebben de VS recent maatregelen genomen om Chinees kippenvlees te weren. En op Chinees staal werd een dumpingstaks geheven. Ook in Europa zijn er dergelijke taksen ingesteld op Chinese moeren en schroeven en is er een onderzoek gestart naar de prijs van Chinese aluminium wielen. Een ander symbolisch dossier dat hangende is, is dat van een extra importtaks op Chinese banden. De Amerikaanse bandenfabrikanten vragen dat de Amerikaanse president Barrack Obama de taks die op korte tijd al verdrievoudigd is, nog verder verhoogt gedurende drie jaar.

Deze recente dossiers staan in schril contrast met het verleden. Toen heerste volop optimisme en hebben vele landen hun protectionisme afgebouwd. Als gevolg daarvan daalde het aantal handelsoorlogen. Veel landen zagen de import van goedkope producten en onderdelen een winst voor hun economie. Bij het begin van de economische crisis leek die trend nog aan te houden. Hier en daar werden wel wat importtaksen en landbouwsubsidies verhoogd, maar er was geen brede reflex naar protectionisme. De WTO zorgde voor extra transparantie door alle problemen meteen wereldkundig te maken.

In december vorig jaar kondigde de G20 nog aan dat ze samen de financiële en economische crisis zouden bestrijden en ze beloofden plechtig niet te vervallen in protectionisme. Maar ondertussen lijkt deze belofte veraf. Maar ook in de rijke landen is er kritiek op de invoering van dumpingtaksen. Zeker door bedrijven die de goedkope buitenlandse producten inkopen, willen niet dat de prijs verhoogt door extra taksen. In Europa bijvoorbeeld is de distributiesector de beste bondgenoot van de Chinese fabrikanten van consumptiegoederen.

bron De Tijd

22/08/2009