Agrobeheersgroepen verenigen een aantal boeren zodat zij gezamenlijk aan agrarisch natuurbeheer kunnen doen. Binnen zo'n agrobeheersgroep verdelen de landbouwers de onderhoudstaken in functie van bijvoorbeeld de expertise of het machinepark. Vorige week hielden milieuminister Joke Schauvliege en Boerenbondvoorzitter Piet Vanthemsche de eerste agrobeheersgroep van Vlaanderen boven de doopvont in het West-Vlaamse Sint-Denijs bij Zwevegem.

Volgens Guy Van den Broek legde Vanthemsche toen te veel de nadruk op het financiële aspect van deze agrobeheersgroepen. “Dit veronachtzaamt de belangrijke brugfunctie tussen landbouw en natuur en het illustreert de aversie in de boerenorganisaties voor alles wat milieu en natuur betreft. Die aversie stoelt meestal op vooroordelen die op vele vlakken achterhaald zijn”, aldus de journalist.

Hij vindt het spijtig dat landbouworganisaties nog steeds niet het grotere plaatje willen zien. “Landbouw en natuur vormen steeds meer een tweeluik met dezelfde uitdagingen en waarden. Europa vertaalt dat in een plattelandsbeleid. Beiden hebben veel te winnen bij de samenwerking en het afstemmen van de doelstellingen op elkaar. Ook landbouw wint bij een goed beheerde natuur”, staat te lezen in De Tijd.

Van den Broek, één van de laatste landbouwspecialisten bij de algemene pers, gebruikt daarvoor een treffende uitdrukking: “zoals men geen sociaal paradijs kan bouwen op een economisch kerkhof, zo kan de landbouw geen kwaliteitsproducten afleveren in een ecologisch verziekte omgeving”. En het is net van die kwaliteit dat de Europese landbouw het steeds meer zal moeten hebben, stelt de journalist. “De consument associeert topproducten in de voeding met de streek van oorsprong".

Volgens hem is het duidelijk dat de supermarkten stilaan beginnen afstappen van het principe ‘zo goedkoop mogelijk’. “Zopas sloot Delhaize een akkoord met de coöperatie Milcobel om enkel hun melk in de rekken te zetten. Delhaize stapt daar in mee omwille van het kwaliteitsimago. Maar dat behoud je niet zonder ook ecologisch uitzonderlijk goed te scoren. Boeren die kunnen aantonen dat ze extra inspanningen leveren voor de natuur, krijgen op termijn een streepje voor bij de consument. Kijk maar naar het succes van bioproducten”, stelt hij.

Veel landbouwers zijn volgens Van den Broek nog steeds van mening dat de natuurlobby de grootste agressor is van hun grond. “Dat is niet altijd terecht. Wanneer bij de uitwerking van het Sigmaplan voor de Schelde 3.000 ha landbouwgrond opgeofferd moet worden, dan heeft dat te maken met primaire beveiliging tegen overstromingsgevaar. Ook voor de havenuitbreiding zijn natuurcompensaties nodig. Daar is de economische evolutie de directe oorzaak, niet de eis voor meer natuur”.

In het streven naar het behoud van de open ruimte ziet Van den Broek landbouw en natuur als elkaars partner. “De Vlaamse regering garandeert een minimale landbouwoppervlakte van 750.000 ha. Maar ook in strijd tegen wateroverlast en erosie zijn landbouw en natuur doorgaans partners. Hier is de synergie voor oplossingen groter, omdat de landbouwsector meestal over de nodige machines beschikt die natuurverenigingen niet kunnen betalen”.

De grootste tegenstelling ziet hij dan weer in de ideale samenstelling van de grond. “Terwijl de natuur weinig of geen extra voedingsstoffen onder de vorm van mest, kunstmest of onkruidbestrijding, nodig heeft, kan de landbouw zonder niet overleven. Strengere bemestingsnormen om milieuredenen hebben veel kwaad bloed gezet bij de boeren. Intussen heeft de landbouw zich daaraan aangepast door selectiever te bemesten, zonder dat de oogst nauwelijks is gedaald”, zegt Van den Broek.

De journalist van De Tijd vindt dat je dit ook anders kan bekijken. Zo is hij van mening dat de slechtste gronden voor landbouw, de beste zijn voor natuur. “De aankoop van zulke gronden door natuurverenigingen stuit dikwijls op weinig tegenstand omdat ze voor de boer weinig waard zijn”.

Om al deze redenen van natuurlijke synergie die Van den Broek opsomt, vindt hij het onverstandig van Boerenbond om vooral omwille van financiële omstandigheden een grote stap te doen richting natuur. “De oprichting van de agrobeheersgroepen, is een belangrijke en positieve mijlpaal. Maar het is een gemiste kans om ze enkel met financiële argumenten te verdedigen. Ze bevestigen het traditionele imago van de buitenwereld dat de boer enkel meestapt wanneer hij er ook goed aan kan verdienen”.

Van den Broek is van mening dat Boerenbond onrecht doet aan veel individuele boeren en eigen leden die spontaan en enthousiast meedoen met allerlei initiatieven van natuurverenigingen, zonder geldgewin. “De agrobeheersgroepen zijn de ideale schakel tussen landbouw en natuur, waarvan de meerwaarde voor de natuur het extra inkomen voor de boer ver overstijgt”, besluit de journalist.

bron De Tijd

16/04/2010