Op de zorgboerderij wordt aan andersvaliden, bejaarden of probleemjongeren een zinvolle dagbesteding aangeboden. Het gaat dus in geen geval over werk in welke zin dan ook, maar wel over zorg en activering. De meeste zorgboerderijen werden de laatste jaren opgericht, deels ten gevolge de zware crisis in land- en tuinbouw maar ook door de toenemende vraag vanuit de welzijn- en onderwijssector.

Van de 427 erkende zorgboerderijen hebben een 300-tal onder hen een min of meer permanente zorgactiviteit uitgebouwd. Een 100-tal neemt deze taak slechts occasioneel op, meestal op verzoek van een zorginstelling. Een 40-tal landbouwers heeft een aantal pogingen ondernomen, maar heeft de zorgactiviteit niet verder gezet. West-Vlaanderen kent de meeste zorgboeren. De provincie telt 134 erkende boerderijen. Antwerpen volgt op de tweede plaats met 86 erkenningen.

Sommige landbouwbedrijven vangen meer dan één zorgvrager op of sommige zorgvragers worden door meerdere boerderijen opgevangen. Er werden 843 overeenkomsten tussen een zorgboer en een zorgvrager goedgekeurd op een totaal van 949 aanvragen. Ook hier scoort West-Vlaanderen het hoogst met 296 goedgekeurde overeenkomsten.

In de periode 2005 – 2006 werd de subsidiemaatregel nog gecofinancierd door Europa. Voor de periode 2007 – 2013 werd deze maatregel niet meer aanvaard door de Europese Commissie omwille van een aantal principiële en juridische redenen. Eén daarvan is dat welzijn en gezondheidszorg geen Europees geregelde materie is. Kris Peeters beloofde om het dossier van de zorgboerderijen nogmaals onder Europese aandacht te brengen tijdens het Belgisch voorzitterschap van de EU.

bron eigen verslaggeving

19/03/2010