Wie Zeeuws-Vlaanderen binnenrijdt, kan er niet naast kijken: op tientallen plaatsen zijn kranen en bulldozers in de weer om het landschap een complete metamorfose te geven. Landbouwgronden veranderen er in een razendsnel tempo in moerassen, poelen en kreken die door kronkelende watergeulen verbonden worden. Met bijhorende fauna en flora.

De indrukwekkende grondwerken in Zeeland maken deel uit van de realisatie van de ecologische hoofdstructuur Nederland, een 25-jarenplan dat nu op kruissnelheid zit en tegen 2018 rond moet zijn. Van de 6.800 hectare om te vormen landbouwgrond, ligt een kwart in Zeeuws-Vlaanderen, tussen de Westerschelde en de Belgische grens.

"Investeren in ecologie is goed voor de tewerkstelling, voor de landbouw, voor de waterhuishouding, voor het toerisme en voor de woonkwaliteit", zegt Roel Mooij. "De provincie Zeeland - en Zeeuws-Vlaanderen in het bijzonder - positioneren zich nu al als een groenblauwe oase met internationale allures.

De helft van die 6.800 ha is intussen aangekocht. "Alle aankopen gebeuren op vrijwillige basis', zegt Mooij. 'Als de boeren niet meewillen, dan laten we hun grond met rust. Tot ze misschien van mening veranderen", aldus Mooij. Nederland zit al volop in de uitvoeringsfase van de zogenaamde instandhoudingsdoelstellingen, terwijl Vlaanderen momenteel nog aan de planning bezig is.

Nochtans komt de uitvoering van die Europese Vogel- en Habitatrichtlijn dichterbij. Om habitats en soorten weer in een 'goede staat van instandhouding' te brengen, werd 162.964 hectare bij Europa aangemeld als speciale beschermingszone. Daarvan was midden vorig jaar nog 66.500 hectare in landbouwgebruik.

De procedure van dit zeer complexe dossier omvat drie belangrijke stappen. Op Vlaams niveau werden vorig jaar de instandhoudingsdoelstellingen reeds vastgelegd. Dit jaar moet dat gebeuren op het niveau van de verschillende afgebakende habitatgebieden. Van 2011 tot 2015 zullen vervolgens natuurrichtplannen uitgetekend en opgestart worden.

bron Het Nieuwsblad

05/02/2010