nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

  
  

12.12.2018 Aan de methaanoprisping van een koe kan je sleutelen

Koeien zetten gras om in melk, maar stoten daarbij wel methaan uit. Methaan is momenteel goed voor 51 procent van de broeikasgassen die toe te schrijven zijn aan de Vlaamse landbouw, de rest is lachgas (26%) en CO2 (23%). ILVO doet al bijna tien jaar onderzoek naar mogelijkheden om de methaanuitstoot bij rundvee te beperken. Het doel van het onderzoeksproject ‘SMARTmelken’ is toepasbare voederstrategieën aan te reiken om melk te produceren met een zo laag mogelijke impact op het klimaat en milieu, en dat tegen een rendabele kostprijs.

Runderen zijn binnen de landbouwsector de voornaamste bron van methaan. Het gas ontstaat bij de vertering van (ruw)voeder zoals gras en maïs in de pens en wordt opgerispt en uitgeademd. In overleg met de melkveesector zoekt ILVO naar manieren om de methaanuitstoot door koeien te verlagen. De eerste resultaten binnen het project ‘SMARTmelken’ zijn alvast beloftevol: per liter melk kan de methaanuitstoot tot een kwart verminderd worden.

De eerste reeks voederproeven met verschillende rantsoenen en additieven werd onder gecontroleerde omstandigheden in de gasuitwisselingskamers bij ILVO uitgevoerd. Een koe neemt plaats in zo’n kamer, waarna de emissies van het dier permanent gemeten kunnen worden. Van elke aanpassing aan het rantsoen wordt het effect op de uitstoot geregisteerd en geanalyseerd. ILVO deed die oefening met maar liefst 12 verschillende voederstrategieën, van het toevoegen van lijnzaadolie en een hopextract tot een beloftevol synthetisch additief van de firma DSM.

Door een additief toe te voegen aan een evenwichtig basisrantsoen voor melkvee kan volgens een realistische inschatting door ILVO een kwart van de methaanuitstoot per liter melk gereduceerd worden. Door het basisrantsoen aan te passen naar meer nevenstromen (o.a. koolzaadschroot en bierdraf) kan de methaanuitstoot 15 procent omlaag. Bovendien heeft dit aangepaste rantsoen door het gebruik van lokaal geproduceerde eiwitrijke bijproducten ter vervanging van sojaschroot, een veel lagere koolstofvoetafdruk. De koolstofvoetafdruk van een liter melk wordt soms voor meer dan de helft bepaald door de koolstofvoetafdruk van het voeder.

De aanpassing van het voeder kan vrijwel onmiddellijk toegepast worden, maar om de succesvolle additieven toe te passen is het nog wachten tot deze op de markt beschikbaar zijn. Het project loopt nog tot januari 2019. Het volledige rantsoen inclusief het eventuele additief worden doorgelicht wat betreft de volledige koolstofvoetafdruk en de kostprijs per liter melk. De resultaten worden per rantsoen en additief in een kennisfiche samengevat, die digitaal te raadplegen is. Die fiches worden ingebouwd in een kennistool die de melkveehouders of het beleid toelaat de voor hen beste strategie(ën) te kiezen op basis van een aantal selectiecriteria.

Meer info: Duurzaamheidsrapport zuivel 2018

Bron: eigen verslaggeving

Beeld: ILVO

Volg VILT ook via