nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

  
  

25.01.2018 ABS roept aardappelverwerking op tot bezinning

Het Algemeen Boerensyndicaat roept de aardappelverwerkende industrie op zich te bezinnen over de manier waarop het vandaag met zijn telers omgaat. “Het is echt niet meer van deze tijd om een contract aan te bieden dat de kostprijs niet dekt. Zeker niet nadat men telers heeft aangemoedigd om te investeren en mee te gaan in het verhaal van groei in partnerschap”, zegt voorzitter Hendrik Vandamme. Hij raadt aardappeltelers aan om goed hun kostprijs te berekenen en geen contracten te tekenen die niet kostprijsdekkend zijn.

“De voorbije jaren kende de Belgische aardappelverwerkende industrie een ware groei-explosie”, zo stelt Vandamme, “en de investeringen gaan nog steeds door.” De regio Vlaanderen, Wallonië en Noord-Frankrijk is daardoor uitgegroeid tot het productie- en verwerkingsgebied bij uitstek. Volgens ABS speelden gevestigde en nieuwe aardappeltelers in op de vraag van de industrie om meer aardappelen te telen om de bevoorrading te garanderen. “De contractprijzen gingen evenredig mee de hoogte in tot een behoorlijk niveau. Wie de teelt echt in de vingers heeft en zijn gewas goed opvolgt, kon de voorbije jaren, los van de weersinvloeden, een mooie balans voorleggen”, aldus de voorzitter.

Op die manier meent Vandamme dat de verwerkende industrie veel telers zover heeft gekregen dat er geen weg meer terug is. “De investeringen in machines en bewaarloodsen zijn gebeurd, in lijn met de gevraagde areaaluitbreidingen”, klinkt het. Tegelijk ziet ABS dat verschillende verwerkers steeds meer aardappelen in eigen beheer telen, waarbij grote telers in een soort van onderaanneming gaan werken. “De gewone aardappelteler blijft op die manier beetje bij beetje in de kou staan of wordt voor de keuze gezet: telen tegen te lage contractprijzen of geen contract meer”, zegt de ABS-voorzitter boos.

Met het nieuwe teeltjaar voor de deur is de aardappelverwerkende industrie volop bezig met contracten voor komend seizoen af te sluiten. “We zien vandaag contractvoorstellen die geen greintje respect voor de teler laten blijken. De telers zijn de verliezende partij, nog voor ze ook maar een pootaardappel in de grond hebben gestopt”, zegt Vandamme. Bedrijfseconomische boekhoudingen, objectieve cijfers dus, tonen volgens hem aan dat de voorgestelde contractprijzen allesbehalve kostendekkend zijn, laat staan dat ze marge laten voor toekomstige investeringen.

De landbouworganisatie raadt de aardappeltelers daarom aan om eerst de eigen reële teeltkost goed in te schatten. “Op onze website staat daarvoor een rekenmodule”, zegt Vandamme. “Wie contracten ondertekent die niet kostprijsdekkend zijn, moet beseffen dat hij zichzelf in de voet schiet en slaaf wordt van de industriëlen.” De voorzitter vindt het wel onbegrijpelijk dat de strategie van fors groeien in de aardappelverwerkende plots wordt teruggedraaid “nu de buit binnen is”.

“Wijzen in de richting van de telers die te veel aardappelen telen en zo een overaanbod creëren, kan niet aanvaard worden als argumentatie om te lage contractprijzen voor te stellen”, luidt het. “De telers zijn meegegaan in het verhaal van groei in partnerschap. Met het zweet van de boeren en nu weer ten koste van hun inkomen groeit de verwerking elk jaar tot een nieuw record. We zijn niet tegen uitbreiding gekant, integendeel. Maar zorg er als industrieel voor dat ook de producent zijn graantje kan meepikken. Nu is er meer één winnaar: de sterkste in het spel.” Volgens Vandamme illustreert dit nog maar eens de willekeur en de macht van de aardappelindustrie.

De voorzitter van ABS maakt ook een sneer naar de Europese Unie. “Nooit was het landbouwinkomen zo volatiel. Europa zegt dat we het risico moeten inperken: tegen natuurrampen komt er een weersverzekering en tegen marktschommelingen kan men een contract nemen met vaste prijzen of actief worden op de termijnmarkt.” Volgens Vandamme is het zo simpel voor de Europese ambtenaren. “Maar ze vergeten er wel bij te vertellen dat tegenover de weersverzekering een premie en een pak voorwaarden komen te staan, dat contractprijzen vaak de reële kostprijs niet dekken en er voor termijnmarkten een buffer nodig is.” 

Bron: eigen verslaggeving

Volg VILT ook via