nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

  
  

08.05.2019 Crisiscommunicatie in geval van droogte kan nog beter

Vorige zomer was Vlaanderen onvoldoende voorbereid op een lange droge periode. Een volgende keer willen we dat wel zijn. Daar horen gebruiksbeperkingen bij, en een afschakelplan dat zal bepalen welke waterbehoeftige sectoren bij extreme droogte voorrang krijgen. Landbouwers ondervonden reeds hoe vervelend een captatieverbod is als je inkomen op het veld staat te verpieteren. De Vlaamse adviesraden (Minaraad, SERV en SALV) vragen de regering om de kennis binnen de droogtecommissie over de gevolgen van gebruiksbeperkingen voor de verschillende sectoren op te krikken. Het huidige voorstel voorziet aparte procedures voor drink- en ander water. Hun boodschap is dat één procedure en één adviesinstantie beter is. Op vlak van (crisis)communicatie raden ze maatwerk wel aan.

Historisch lag de focus in het waterbeheer op het voorkomen van wateroverlast in Vlaanderen. Sinds de extreem droge zomer van 2018 is iedereen het er over eens dat duurzaam waterbeheer antwoorden op zowel overlast als een tekort aan water moet formuleren. Een ‘waterafschakelplan’ waarbij prioriteit wordt gegeven aan de ene watergebruiker boven de andere is in de maak bij de Vlaamse Milieumaatschappij. Via een wijziging aan het drinkwaterbesluit wil de Vlaamse regering alvast het opleggen van gebruiksbeperkingen aan de bevolking en het bedrijfsleven op punt zetten.

In de toekomst zouden de minister, provinciegouverneur of burgemeester enkel nog beperkingen kunnen opleggen op verzoek van de Vlaamse Milieumaatschappij. Adviesraden SERV, SALV en Minaraad zijn het daar niet mee eens. Zij schrijven in hun gezamenlijk advies dat het initiatiefrecht de politiek verantwoordelijken toebehoort. “Laat hen zelf het initiatief nemen om maatregelen tegen de droogte uit te vaardigen, weliswaar nadat ze daarover de droogtecommissie hebben geconsulteerd.” Indien een beperking is uitgevaardigd op een hoger niveau, dan zou een lager bestuursniveau dat in de ogen van de adviesraden niet mogen versoepelen.

Voor een gebiedsgerichte differentiatie binnen het scherper gestelde hiërarchisch kader zijn de belanghebbende middenveldorganisaties wel te vinden. Plaatselijk kunnen er verschillen zijn in de neerslaghoeveelheden en daar zou in de toekomst meer rekening mee moeten worden gehouden. Vorig jaar werd er al een onderscheid gemaakt tussen bevaarbare en onbevaarbare waterlopen bijvoorbeeld, en op basis van de aanwezigheid van blauwalgen. Om regionale onderscheiden te kunnen maken op basis van neerslaghoeveelheid en bodemsoort ontbraken de data. In de toekomst zal de strijd tegen de droogte meer maatwerk worden.

Op een bepaald ogenblik verzochten de provinciegouverneurs toenmalig minister Joke Schauvliege om een Vlaams verbod op waterverspilling zodat de ernst voor iedereen duidelijk zou zijn. Op zo’n moment is er nood aan goede crisiscommunicatie. Volgens de raden kunnen meer transparantie en afstemming de helderheid van de boodschap ten goede komen. “Ontwikkel een eenduidig communicatiesysteem”, klinkt het, “dat de gebruikers op maat informeert over de waterbeschikbaarheid en over de gebruiksbeperkingen die voor zijn of haar gebruikerscategorie en in zijn gebied van kracht zijn.”

Bron: eigen verslaggeving

Volg VILT ook via