nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

 

08.01.2018 "Dierenwelzijn wordt een belangrijk politiek thema"

Per 1 januari is een nieuwe wet in voege getreden die de straffen voor recidiverende dierenbeulen verdrievoudigt en ze op maximaal 18 maanden brengt. Sterilisatie van katten wordt verplicht, er volgt een verbod op onverdoofd slachten en met het blokstaarten van trekpaarden wordt komaf gemaakt. De Morgen schrijft dat minister van Dierenwelzijn Ben Weyts één voor één de strijdpunten van GAIA inwilligt. Volgens Sarah de Lange, hoogleraar politieke wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam, is dierenwelzijn in veel Europese landen een belangrijk politiek thema aan het worden. In Nederland heeft de Partij voor de Dieren nu vijf verkozenen in de Tweede Kamer en een zetel in het Europees Parlement.

Pas sinds de zesde staatshervorming is dierenwelzijn een regionale bevoegdheid. In 2014 werd Ben Weyts de eerste Vlaamse dierenminister, en sindsdien verstrijkt er geen week zonder heuglijk nieuws voor de hond en de poes. Een week geleden zette Weyts een voorstel van de dierenrechtenorganisatie tot verplichte sterilisatie van katten om in een wet. Volgend jaar volgt een verbod op onverdoofd ritueel slachten van schapen, ook al een oud strijdpunt van GAIA. Eerder bond Weyts de strijd aan met het blokstaarten van paarden, verdubbelde hij het personeelsbestand bij de inspectiedienst dierenwelzijn en sloot hij tijdelijk de slachthuizen van Tielt en Izegem.

“GAIA's wil wordt stilaan wet, zo lijkt het toch”, schrijft De Morgen. Hoogleraar politieke wetenschappen Sarah de Lange (Universiteit van Amsterdam) zegt dat er weinig toevalligs is aan dit opbod van diervriendelijke maatregelen. Dierenwelzijn wordt volgens haar een belangrijk politiek thema. Ze geeft Nederland als voorbeeld, waar de Partij voor de Dieren voor het eerst opkwam in 2002 en behalve vijf verkozenen in het parlement nu ook een zetel in het Europees Parlement heeft. Daar zijn ze met zijn tweeën, want ook de Duitse Partei Mensch Umwelt Tierschutz behaalde een Europese volksvertegenwoordiger. Ook in Portugal en Australië hebben de dierenpartijen landelijk verkozenen. Op een congres in Tirana in 2015 maakte de Animal Politics Meeting melding van dierenpartijen in Cyprus, Italië, Spanje, Zweden, Turkije, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Finland en Israël.

Sarah de Lange: “Naar het idee van Abraham Maslow, een in 1970 overleden Amerikaans klinisch psycholoog, met zijn piramide van menselijke basisbehoeften, zie je dat naarmate mensen het economisch beter hebben, dierenrechten tot hun basiswaarden gaan behoren. Dat is een belangrijk domein voor de mensen achter de Partij voor de Dieren (PvdD). Er is ook een tweede groep, waarbij iets anders speelt: het idee dat het goed behandelen van dieren een westerse waarde is. Het gaat om identiteit. Ze willen graag benadrukt zien dat wij beschaafde mensen zijn of in elk geval beschaafder dan anderen. Je ziet dat rechts het thema mee oppikt. Bij ons in Nederland is dat de PVV van Geert Wilders, bij jullie de NV-A, blijkbaar.”

Ze spreekt tegen dat dierenwelzijn een thema van groen is. “Groene kiezers hebben een probleem met de bio-industrie, niet enkel vanwege het leed van de dieren. Zij zien het bredere plaatje: de voedselkwaliteit, de schadelijke gevolgen voor het leefmilieu. Bij de PvdD-kiezer gaat het om iets heel anders. Het gaat om het individuele recht van dat ene dier in die ene stal. Zij zijn oprecht van mening dat mens en dier gelijk zijn, dat we dieren horen te behandelen zoals we elkaar behandelen. Dat is een totaal ander uitgangspunt.” In Nederland liggen de wortels van de Partij voor de Dieren bij het vroegere anti-bontactivisme. Of een Vlaamse Partij voor de Dieren levensvatbaar is, laat de Nederlandse hoogleraar in het midden. Al zegt ze wel dit: “Als GAIA op een dag tot het besluit komt dat het zijn ideeën beter kan realiseren langs parlementaire weg dan via haar campagnes, dan is die Vlaamse dierenpartij vertrokken.”

Bron: De Morgen

Beeld: Partij voor de Dieren

Volg VILT ook via