nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

 

10.05.2017 Europees landbouwbeleid nog een keer kort uitgelegd

In de loop van het jaar zullen nog een groot aantal artikels verschijnen over het Europees landbouwbeleid. Zo verwachten we in juli de resultaten van de publieksenquête en tegen het jaareinde een eerste voorstel van de Europese Commissie voor het beleid na 2020. Dus lijkt het nu het goede moment om je kennis over het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB) op te frissen. In de online boekshop van de EU-instellingen kan je gratis en in de eigen landstaal een verhelderende brochure bestellen. Je leert onder meer waarom het GLB extra steun geeft aan zogenaamde ‘bergboeren’, en krijgt zelfs het antwoord op de vraag waarom landbouwers niet altijd een eerlijke prijs krijgen, en wat de EU daaraan probeert te doen.

Het gemeenschappelijk landbouwbeleid vormt een partnerschap tussen de landbouw en de samenleving en tussen Europa en de landbouwers die op het grondgebied van de EU actief zijn. Het moet landbouwers in staat stellen vele maatschappelijke taken te vervullen, in de eerste plaats de productie van voedsel. Maar landbouw gaat niet alleen over voedsel, het gaat ook over plattelandsgemeenschappen en hun bewoners. En over het platteland en de kostbare natuurlijke rijkdommen ervan. Ongeveer de helft van de grond in de EU wordt voor landbouwdoeleinden gebruikt. Daarom is de sector zo ontzettend belangrijk voor onze omgeving.

In alle lidstaten van de EU zorgen landbouwers voor de vitaliteit van het platteland. Het wegvallen van landbouwbedrijven zou een ingrijpend effect hebben op dorpen. Veel jobs zijn verbonden aan landbouw. In de 28 lidstaten zijn er ongeveer 11 miljoen landbouwbedrijven die 22 miljoen mensen regelmatig tewerkstellen. Hou je ook rekening met de voedingsindustrie, dan praten we over bijna 44 miljoen banen in de EU. Landbouwers zijn de eerste en onmisbare schakel in deze voedselproductieketen.

Landbouw is sterker afhankelijk van de weersomstandigheden dan vele andere sectoren. Bovendien is het in de landbouw onvermijdelijk dat er tijd verstrijkt tussen het moment dat bij consumenten een vraag ontstaat, en het moment dat landbouwers kunnen leveren. Het kost nu eenmaal tijd om meer tarwe te verbouwen of meer melk te produceren. Onze consumptie van voeding is relatief constant ten opzichte van andere producten, dus kunnen kleine verschillen in de aanvoer leiden tot grote prijsverschillen. Deze onzekerheden rechtvaardigen volgens de dienst communicatie van de Europese Commissie, auteur van de GLB-brochure, de grote rol van de overheid bij het garanderen van stabiele inkomens voor landbouwers.

De overgrote meerderheid van de landbouwbedrijven is klein, wat naar verluidt verklaart waarom ze het soms moeilijk hebben om een goede prijs voor hun producten te krijgen. Het gemeenschappelijk landbouwbeleid helpt landbouwers om hun onderhandelingspositie in de voedselketen te versterken. De EU moedigt landbouwers namelijk aan om producentenorganisaties op te richten en ook andere samenwerkingsverbanden aan te gaan. Ook krijgen ze steun wanneer ze zich specialiseren, bijvoorbeeld in biolandbouw. Sinds de hervorming van 2013 gaat er ook financiële steun naar risicobeheer door landbouwers.

Het Europees landbouwbeleid is erop gericht om landbouw in stand te houden, ook in regio’s die qua efficiëntie een handicap hebben. In bergachtige of afgelegen gebieden ontvangen boeren extra steun zodat ze er niet zouden wegtrekken. Voor de economische gezondheid van kwetsbare plattelandsgebieden is dat van groot belang. Bovendien zou land onbeheerd achterblijven als boerderijen ophouden te bestaan. “Uiteindelijk is het de Europese burger die van het GLB profiteert. Er is altijd meer dan genoeg voedsel in onze winkels en supermarkten beschikbaar, doorgaans tegen betaalbare prijzen”, zo benadrukt de Europese Commissie. “Tegenwoordig besteedt het gemiddelde gezin in de meeste EU-landen ongeveer 11 procent van zijn totale huishoudbudget aan voeding. Dat is maar half zo veel als in 1962.”

Meer info: De Europese Unie in het kort. Landbouw

Bron: eigen verslaggeving

Volg VILT ook via