nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

 

13.11.2017 "Everzwijnenproblematiek ad hoc aanpakken"

In het kleine en versnipperde Vlaanderen is de stap van een snel groeiende planten- of dierenpopulatie in natuurgebied naar overlast vaak flinterdun. Dat lot overkomt nu ook de Vlaamse everzwijnen, die hun reputatie de voorbije jaren zagen afglijden van sympathieke rariteit tot gevaarlijke lastpost. Minister Joke Schauvliege benadrukte dat er heel wat mogelijkheden zijn om de dieren te bejagen, liefst met de steun van natuurbeheerders. “Geval per geval bekijken we wat we kunnen doen”, verzekert natuurvereniging Limburgs Landschap. 

Everzwijnen doen het goed in ons land. Hun populatie is de laatste jaren zelfs zo sterk gestegen dat de grenzen van de draagkracht van het kleine en versnipperde Vlaanderen stilletjes aan in zicht lijken te komen. Vraag het maar aan landbouwers die evers op bezoek kregen op hun percelen. En dus wordt meer en meer beroep gedaan op jagers, die dit jaar al meer dan 1.000 everzwijnen schoten. Maar een jager kan niet zomaar overal zijn geweer bovenhalen, en dus is een nauwe samenwerking met landeigenaars en terreinbeheerders nodig.

Naar aanleiding van de oproep van onder meer Lydia Peeters (Open Vld), burgemeester van het Limburgse Dilsem-Stokkem, aan eigenaars om bejaging op hun terrein toe te laten, laat alvast Limburgs Landschap weten zich constructief op te willen stellen, “zij het natuurlijk binnen de grenzen van het wettelijke en het haalbare”. De vzw beheert zo’n 2.500 hectare natuur waarvan 1.800 ha erkend is als natuurreservaat. “Dat houdt in dat voor die gebieden beheerplannen worden opgemaakt”, zo legt David Beyen, verantwoordelijke beheerplannen, uit.

“Bij de aanvraag van die beheerplannen kunnen ontheffingen gevraagd worden om zo de toelating te verkrijgen bepaalde dieren te mogen doden”, gaat Beyen verder. “Voor wetenschappelijk onderzoek bijvoorbeeld, maar dus ook in het kader van jacht op invasieve exoten of bij overlast zoals het geval is bij de everzwijnen. Ook op onze terreinen merken we al enkele jaren dat de everzwijnen aan een stevige opmars bezig zijn. Hetzelfde signaal krijgen we via ongeruste gemeentebesturen of telefoontjes van landbouwers die ongewenst bezoek van de evers hebben gekregen. Ik denk dat er nog weinig Limburgse gemeenten ten noorden van het Albertkanaal zijn waar nog geen everzwijnen zijn gesignaleerd.”

“Maar om de dieren dan ook effectief te gaan bejagen moeten alle puzzelstukjes juist liggen”, aldus Beyen. “Een jachtplan bijvoorbeeld omvat minstens 40 ha jachtgebied, en die voorwaarde is niet altijd vervuld. Daarnaast mag bestrijding in principe enkel overdag plaatsvinden, wat de jacht er niet makkelijker op maakt. Maar rekening houdend met die beperkingen en binnen de grenzen van wat de beheerplannen toelaten, willen we zeker meewerken om op plaatsen waar de overlast ontegensprekelijk is, de situatie opnieuw onder controle te krijgen.”

“In samenwerking met een wildbeheereenheid werd langs een deel van de grens van het Stamprooierbroek in Kinrooi een elektrische afsluiting geïnstalleerd die de dieren de toegang tot de aanpalende landbouwpercelen verhinderd”, geeft Beyen een voorbeeld. “Laat het dus duidelijk zijn: waar we kunnen willen we zeker meewerken aan een oplossing. En hoe sneller je kan ingrijpen, hoe efficiënter je tewerk kan gaan. Dat everzwijnen hier niet zouden thuishoren, vinden we een brug te ver. Het lijkt ons verstandiger om geval per geval te bekijken hoe het juiste evenwicht kan gevonden worden.” 

Bron: eigen verslaggeving

Beeld: Boerenbond

Volg VILT ook via