nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

  
  

22.02.2018 Fedagrim legt idee van grondbeleid voor aan parlement

Eind vorig jaar presenteerde sectorfederatie Fedagrim, tevens organisator van Agribex, een landbouwpact met tien concrete actiepunten om de landbouw in ons land opnieuw fair en leefbaar te maken. Welke ideeën de stallenbouwers en machineverkopers daaromtrent hebben, mocht voorzitter Johan Colpaert in het Vlaams Parlement komen toelichten. Hij zocht politiek draagvlak voor een grondbeleid want de prijs van landbouwgrond swingt de pan uit en staat al lang niet meer in verhouding tot de landbouwkundige waarde. Colpaert merkt dat de overheid (via de intercommunales) een beleid voert om industriegrond betaalbaar te houden. Zou dat ook voor landbouw kunnen?

De overheid kan en moet meer doen om de landbouw te verankeren in ons land, en niet teloor te laten gaan aan lage prijzen voor landbouwproducten, dure grond en goedkope import van voeding die niet aan dezelfde hoge kwaliteits- en duurzaamheidseisen voldoet. Die mening is Fedagrim toegedaan, de federatie van toeleveranciers van machines, gebouwen en uitrusting voor de landbouw. De organisatie kwam met voorstellen, met tien actiepunten die gebundeld werden in een “landbouwpact voor een faire en leefbare landbouw”. In de aanloop naar Agribex, de tweejaarlijkse mechanisatiebeurs die Fedagrim in Brussel organiseert, werd dat wereldkundig gemaakt. Deze maand mocht het Fedagrim-bestuur de inhoud ervan toelichten in het Vlaams Parlement.

Vanuit de vaststelling dat toegang tot grond een steeds groter probleem wordt, opperde Fedagrim een grondbank die grondoverdracht tussen landbouwers vergemakkelijkt en de grondprijs binnen de perken houdt. “Geen enkele landbouwactiviteit kan momenteel de prijs van landbouwgrond in België economisch rechtvaardigen. Bovendien komt de concurrentie voor de schaarse landbouwgrond uit vele hoeken”, klonk het toen. Dat wordt beaamd door Vlaams parlementslid Herman De Croo (Open Vld) want hij stelt vast dat fortuinen voor het nageslacht worden vastgelegd in grond. “De jaarlijkse landbouwopbrengst is minder belangrijk dan de zekerheid dat het geld dat ze in die grond steken niet in waarde zal verdampen. Vergelijk het met goud kopen”, aldus De Croo.

Lange tijd is de grondprijs in ons land stabiel gebleven rond 25.000 euro, een miljoen Belgische frank. Vanaf 2008, ten tijde van de bankencrisis, is de prijs beginnen stijgen. Landbouwgrond werd volgens Fedagrim een valabel alternatief voor beleggers die merkten dat hun aandelen minder waard werden. Fedagrim-voorzitter Johan Colpaert betreurt dat er landbouwgrond verdwijnt uit het areaal van actieve, familiale landbouwers omdat investeerders er een veilige belegging in zien. Via loonwerk en seizoenpacht kunnen die laatsten zelf uit de voeten met grond zodat ze niet verpachten. In bedekte termen verwijst Colpaert ook naar de slag om grond die een aantal industriëlen uitvechten op de plek waar er een nieuw stadion voor Club Brugge uit (landbouwgrond) moet rijzen. “De boer die daar nog tussen zit met zijn grond vraagt zich af wat hij daar nog doet.”

De Fedagrim-voorzitter maakt de interessante vergelijking met industriegrond, die niet overgeleverd wordt aan het grote geld van projectontwikkelaars. De overheid, meer bepaald de intercommunales, plaatsen een slot op de ontwikkeling van industriegrond en houden zelf de sleutel in handen. “Zij zorgen voor een beleid inzake industriegrond zodat het voor industriëlen betaalbaar blijft. Kan je iets gelijkaardig doen voor landbouw?”, werpt hij de parlementairen voor de voeten.

Inzake grondbeleid valt van Frankrijk te leren hoe je landbouwgrond die van eigenaar wisselt binnen de landbouw houdt. En Nederland strekt volgens Colpaert tot voorbeeld van bedrijfsverplaatsingen waarmee de landbouwer geen financieel nadeel doet. Op de plek waar hij weg gaat, wordt industrie of natuur ontwikkeld. Wat er van zijn areaal landbouwgrond blijft, gaat naar collega-landbouwers uit de buurt zodat de druk op grond vermindert. In Vlaanderen is een bedrijfsverplaatsing een rariteit, maar wordt er aan bedrijfsarealen geknabbeld voor industrie en natuur tot de situatie voor de landbouwer in kwestie onleefbaar is en hij van lieverlee vertrekt. Het contrast met Nederland is voor Fedagrim storend groot.

Fedagrim vraagt om de oprichting van een grondbank te onderzoeken. “Een centrale grondbank kan de toegang vrijwaren tot landbouwgrond voor landbouwers, de financiële risico’s voor beginnende landbouwers verlagen en de overdracht tussen generaties vergemakkelijken. Hoe meer gronden een dergelijke grondbank bevat, hoe meer hij op de prijs kan wegen en hoe beter de bank gronden kan toewijzen onder landbouwers na bijvoorbeeld een onteigening of een erfenis.” Vlaams parlementslid Bart Dochy (CD&V) vreest dat er geen eenvoudige oplossingen bestaan wanneer het over toegang tot grond gaat. “Daar is al veel over nagedacht, pasklare oplossingen zijn er niet maar het is goed dat de toelevering aan landbouw bezorgd is over de toekomst van de landbouw.”

Bron: eigen verslaggeving

Volg VILT ook via