nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

  
  

11.06.2019 FeedPrint-tool kleeft CO2-eq op productie veevoeder

De CO2-voetafdruk van diervoeder kan je verkleinen door het energieverbruik voor transport en verwerking van grondstoffen zoveel mogelijk te beperken. Een doordachte keuze van de grondstoffen kan de ‘feedprint’ verder verlagen. Bij de samenstelling van het mengvoeder moet uiteraard steeds rekening gehouden worden met de behoeften van het dier. Over de rekentool ‘FeedPrint’ die door Wageningen Universiteit ontwikkeld werd, kwamen professionelen uit de diervoedersector nog meer te weten tijdens het Jongerencongres van de Belgische en Nederlandse sectororganisaties (BFA en Nevedi) en onderzoek- en educatiecentrum Feed Design Lab.

Met de FeedPrint-methode kan de CO2-voetafdruk van diervoeder en de bedrijfsprestaties in termen van CO2 per kilogram dierlijk product worden berekend. Het instrument is in de eerste plaats bedoeld voor voederfabrikanten en -adviseurs. Landbouwonderzoeker Theun Vellinga (WUR) lichtte de rekenmethode toe aan de deelnemers van het Jongerencongres dat georganiseerd werd door de Belgian Feed Association (BFA), diens Nederlandse tegenhanger Nevedi en het Feed Design Lab dat de motor is van innovatie en educatie in de diervoedersector.

De FeedPrint is naar verluidt een kans om de efficiëntie van de landbouw in de Lage Landen beter naar waarde te schatten. Enerzijds kan je hiermee de hoeveelheid CO2-equivalenten berekenen die worden gebruikt tijdens de productie van diervoeder (ruwvoeder, bijproducten en krachtvoeder). Anderzijds kan je met de tool ook becijferen hoeveel dierlijke producten je bekomt van voeder. Neem je de twee samen, dan kan je berekenen hoeveel CO2 nodig is voor een kilo vlees, melk of eieren.

Bij de berekening van de CO2-equivalenten maakt de FeedPrint een levenscyclusanalyse. Zo wordt er met alle aspecten van de teelt van landbouwgewassen rekening gehouden: landgebruik, grondbewerking, bemesting, gewasbescherming, transport, enz. Wageningen Universiteit maakte er een heel flexibele tool van. Wie aan het rekenen gaat, kan grondstoffen geheel zelf samenstellen tot een krachtvoeder. Sommige landbouwproducten, denk bijvoorbeeld aan korrelmaïs, bewaren niet zonder voorafgaand droogproces. Dat kost bakken energie, merkt Vellinga op. Op boerderijniveau is het voerregime instelbaar. Voor elk type landbouwproduct staat het doorsnee Nederlandse landbouwbedrijf model voor de rekentool.

Meer info: FeedPrint

Bron: eigen verslaggeving

Volg VILT ook via