nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

 

05.01.2017 "Fundamenten onder intensieve landbouw wankelen"

Het industriële landbouwmodel, gekenmerkt door grootschalige bedrijven, monoculturen, een enorme veestapel en een intensief gebruik van agrochemische hulpmiddelen, wankelt. Deze bedrijven ‘klimaatslimmer’ maken is niet de oplossing en stelt een noodzakelijke shift van het landbouwmodel alleen maar uit. Bewijzen daarvoor zijn steeds talrijker, aldus het International Panel of Experts on Sustainable Food Systems (IPES-Food), een onafhankelijke, multidisciplinaire denktank die voormalig VN-rapporteur Olivier De Schutter mee boven de doopvont hield. 

Er wordt ons doorgaans verteld dat de bekende nadelen van het industriële landbouwmodel niet opwegen tegen één essentieel feit, namelijk dat de productiecijfers van industriële landbouw hoog zijn en blijven stijgen, waardoor we het model nodig hebben om onze voedselvoorziening veilig te stellen. Maar die veronderstelling is niet langer geldig, zo betoogt IPES-Food, een internationale denktank waar onder meer Olivier De Schutter deel van uitmaakt. De productiviteit van het industriële landbouwmodel is gebaseerd op heel erg wankele fundamenten, zo klinkt het.

Zo moet blijken uit verschillende studies dat wereldwijd op 24 tot 39 procent van de percelen waar maïs, rijst, graan en soja wordt geteeld, de opbrengsten ofwel stagneren, ofwel dalen. Slechts op iets meer dan 50 procent van de graan- en rijstvelden zou de oogst nog stijgen. Daarnaast is er ook de achteruitgang van de bodemkwaliteit. Meer dan 20 procent van de landbouwbodems wereldwijd staat geregistreerd als aangetast. Het wijdverspreide gebruik van gewasbeschermingsmiddelen zorgt daarenboven voor steeds meer resistentie bij plagen, virussen, bacteriën, enzovoort.

Er bestaan nochtans alternatieven, aldus denktank IPES-Food, dat verwijst naar het praktijkonderzoek van het Rodale Center, dat al 30 jaar de opbrengstverschillen bijhoudt tussen biologische en gangbare teelten. Die opbrengsten zijn vergelijkbaar, maar de biologische teelten presteren beter bij droge omstandigheden. De inkomsten per hectare liggen beduidender hoger op de biologische percelen dan op de gangbare. Ook wat de CO2-uitstoot betreft wil IPES-Food de puntjes op de i zetten. Zo besteedt de industriële landbouw via de invoer van grondstoffen zoals soja of andere ruwvoeders een deel van zijn CO2-uitstoot uit aan andere landen.

De belangrijkste bedreigingen voor de wereldwijde voedselproductie zijn gelinkt met de kern van het industriële landbouwmodel, zo concludeert IPES-Food: doorgedreven specialisering, uniformiteit en de afhankelijkheid van chemicaliën als middel om agro-ecosystemen te beheren. Het is naïef om te geloven dat het simpelweg bijwerken of lichtjes aanpassen van deze aspecten zonder aan de kern van het systeem te raken, soelaas zal brengen, aldus IPES-Food. “Er zijn alternatieven voorhanden, maar daarvoor moeten we eerst stoppen met de houdbaarheidsdatum van industriële landbouw te verlengen.”

Over het volledige IPES-Food rapport schreef VILT eerder al dit artikel

Bron: eigen verslaggeving

Volg VILT ook via