nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

 

07.12.2016 Grondbezit in Latijns-Amerika extreem ongelijk verdeeld

De landhervormingen in Latijns-Amerika zijn mislukt. Het probleem van ongelijk landbezit werd op de spits gedreven in de jaren ’60, maar verergerde sindsdien nog. De ene procent grootste landbouwbedrijven bezit er meer landbouwgrond dan de overige 99 procent boeren. Colombia gaat op het gebied van landongelijkheid aan kop, gevolgd door Paraguay en Chili, stelt Oxfam. Grootgrondbezitters, grootschalige veebedrijven en grote olie- en mijnbedrijven controleren immense landoppervlakten. Sojaplantages en grootschalige ontginningen brengen geen werkgelegenheid. Ze drijven de armen naar de steden omdat kwaliteitsvolle jobs op het platteland verloren gaan.

Grondbezit was in de jaren ’60 zo ongelijk verdeeld in Latijns-Amerika dat boerenbewegingen in opstand kwamen. Hun verzet werd vaak gewelddadig de kop ingedrukt door privémilities van grootgrondbezitters, mijn- en oliebedrijven. Het opende wel de ogen van de politici zodat verschillende regeringen werk maakten van een landhervorming. Volgens Oxfam is er daardoor 50 jaar later weinig veranderd, en is het probleem zo mogelijk nog groter geworden. Het grootgrondbezit door een rijke elite staat een duurzame ontwikkeling op het continent in de weg. De ngo zal de lokale bevolking daarom blijven bijstaan in hun gevecht voor landeigendom en tegen de huidige, extreme ongelijkheid.

Colombia, waar rebellenbeweging Farc landhervormingen heeft afgedwongen via het recente vredesakkoord, doet het van alle Latijns-Amerikaanse landen het slechtst op dit vlak. Ook Paraguay en Chili grossieren in landongelijkheid. De landbouwgrond is er in handen van een beperkt aantal grootgrondbezitters, olie- en mijnbedrijven. Simon Ticehurst, regiodirecteur bij Oxfam, beschrijft de gevolgen: “Ieder jaar groeien de houtplantages met meer dan een half miljoen hectare op het continent. Veehouderij zorgt in Argentinië, Paraguay en Bolivia voor de grootste ontbossing wereldwijd. Concessies voor gas en olie beslaan enorme oppervlakten, bijvoorbeeld één derde van het Amazonegebied in Peru.”

De landongelijkheid drijft de arme plattelandsbevolking richting de steden, ondermijnt de sociale cohesie en democratie en is nefast voor milieu en lokale voedselproductie. De ‘grondstoffenboom’ van de laatste jaren heeft Latijns-Amerika economische groei gebracht, en tot gevolg gehad dat de overheid kon investeren in betere voorzieningen voor de bevolking. Oxfam ontkent dat niet, maar zegt dat dit een aantal problemen niet mag verhullen. Ticehurst: “Als landen voor hun welvaart afhankelijk worden van de exploitatie van natuurlijke grondstoffen, dan worden ze overgeleverd aan de volatiliteit van de wereldmarkt. Ze riskeren hoge sociale kosten en een verdere machts- en welvaartconcentratie in de handen van de rijken. Daar zijn vele voorbeelden van, zoals de sojahandel in Bolivia en Paraguay die gecontroleerd wordt door een handvol multinationals.”

Meer weten? Lees het Oxfam-rapport 'Unearthed' of dit uitgebreider artikel op DeWereldMorgen.be.

Bron: eigen verslaggeving

Beeld: Greenpeace

Volg VILT ook via