nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

 

06.11.2017 Kennis rond vissenwelzijn in stroomversnelling

Terwijl jarenlang werd aangenomen dat vissen lang niet zo veel leed kunnen ervaren als pakweg varkens, kippen of koeien, groeit het onderzoek dat het tegendeel bewijst snel. Wetenschappers van Wageningen Universiteit concludeerden uit hersenonderzoek dat vissen hun eigen vormen van emotie hebben en dat populaire soorten als kabeljauw en tilapia bewustzijn hebben en pijn kunnen ervaren. De nieuwe inzichten zouden zo kunnen leiden tot nieuwe normen rond vissenhuisvesting of het onverdoofd slachten van vis.

Vissen voelen veel meer dan we dachten. Dat is heel kort samengevat de conclusie uit nieuwe studies over vissenwelzijn. Deze maand nog toonden Portugese onderzoekers voor het eerst aan dat zeebrasem zich in een ‘emotieachtige toestand’ kan bevinden. Wageningen-onderzoeker Hans Van de Vis doet vooral onderzoek naar methodes om kweekvissen onverdoofd te slachten. “We kunnen vissen effectief verdoven en in de zalmkweek is dat al vrij normaal, maar je moet het voor elke soort apart ontwikkelen, omdat vissen onderling sterk verschillen”, zo zegt hij.

Voor gekweekte zeebaars en zeebrasem is het verdoven in ontwikkeling. Andere soorten worden nog steevast onverdoofd geslacht, zowel in kwekerijen als op zee – waar bijvoorbeeld bij pladijzen de ingewanden worden weggesneden, terwijl het dier voortleeft, aldus de onderzoeker. “In Europa neemt de consensus onder onderzoekers toe: vissenwelzijn is een issue. Van een reeks populaire soorten – ook kabeljauw en tilapia – weten we dat ze bewustzijn hebben en pijn kunnen ervaren. Dat leidt tot steeds meer aandacht voor het welzijn van vissen.”

Op Europees niveau bestaat er nog geen wetgeving rond, enkel Duitsland en Noorwegen ondernamen op dat vlak al stappen. Waarom gingen we er zo lang van uit dat vissen geen bewustzijn hebben? “Dat heeft met de vorm van hun hersenen te maken”, aldus Van de Vis. “De structuren die bij ons, zoogdieren, een rol spelen in emoties, liggen bij vissen op andere plekken. Daarom dachten onderzoekers tot voor relatief kort dat ze die structuren gewoon niet hadden. Sinds twee decennia worden de emoties van vissen wel onderzocht en komen we steeds meer te weten over hun intelligentie, en over de dingen waaraan ze waarde hechten.”

“Als je een waterbak bijvoorbeeld in twee ruimtes verdeelt met daartussen een transparant deurtje, en je steekt de vis in het ene stuk, maar creëert in het andere stuk een omgeving die meer aansluit bij zijn natuurlijke habitat, dan zal die vis moeite doen om in het andere stuk te raken”, zo klinkt het. “Dat wil zeggen dat daar iets is waaraan hij waarde hecht. Sommige experimenten leidden decennia geleden al tot baanbrekende inzichten. Alleen concludeerden we er toen niet uit dat we ons meer moeten aantrekken van vissenwelzijn. Daarin is onze maatschappij geëvolueerd.” 

Bron: De Standaard

Volg VILT ook via