nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

 

06.11.2017 "Lokale plantaardige eiwitproductie stimuleren"

De ambitie voor een Europees plantaardige eiwittenplan gaat al meer dan 15 jaar mee, maar nog steeds is Europese ‘eiwit-onafhankelijkheid’ veraf. De landbouwcommissie van het Europees Parlement wil met een nieuwe ontwerpresolutie de noodzaak daarvan opnieuw in de verf zetten en tegelijk ook een aanzet geven voor de concrete uitwerking ervan. Meer zelfvoorzienendheid moet bereikt worden via het nieuwe GLB, een doelbewuste onderzoeksstrategie en een duurzaam handelsbeleid. 

Het eiwittenvraagstuk raakt de kern van een duurzaam landbouw- en voedingssysteem. “De invoer van eiwitrijke plantaardige grondstoffen en het massaal gebruik van stikstofhoudende kunstmest volstaan niet langer”, zo staat te lezen in een ontwerpresolutie van de landbouwcommissie van het Europees Parlement. Van soja, goed voor 45 procent van de mondiale eiwittenmarkt, werd in de EU in 1960 2,42 miljoen ton geconsumeerd. Vandaag is dat bijna 36 miljoen ton.

De zelfvoorzieningsgraad van de Europese Unie bedraagt 38 procent voor alle eiwitten die gebruikt worden voor diervoeders. Voor perskoeken van sojabonen, die goed zijn voor ongeveer een derde van deze eiwitvoorziening, bedraagt de zelfvoorzieningsgraad amper 5 procent. Volgens de landbouwcommissie moeten we alle Europese regio’s betrekken bij een collectief proces om onze afhankelijkheid van eiwitten af te bouwen. Zaaddragende peulgewassen (koolzaad, zonnebloem, soja) en eiwithoudende gewassen als erwten, kikkererwten, bonen of lupine kunnen daarbij een rol spelen, naast de lokale productie van soja waar ook in ons land volop mee geëxperimenteerd wordt.

Om dat eiwittenplan te ontwikkelen, wordt logischerwijs in de eerste plaats naar het Europees landbouwbeleid gekeken. Vooral de eerste pijler van het GLB komt volgens de resolutie in aanmerking, via onder meer vergroeningsmaatregelen. Gewasdiversificatie, biologische landbouw, certificeringsregelingen, ... ze bieden allemaal mogelijke stimulansen voor vormen van landbouw waarbij voldoende aandacht gaat naar gewasrotatie en vruchtwisseling om de teelt van eiwithoudende gewassen te bevorderen. De aanstaande hervorming van het GLB biedt extra kansen.

Daarnaast moet doelgerichter ingezet worden op onderzoek op lange termijn, zo klinkt het. “Investeringen in openbaar onderzoek zijn erg belangrijk voor minder ontwikkelde teelten waarvoor weinig of geen belangstelling bestaat in de particuliere sector.” Ook met buren als Oekraïne moet nauwer samengewerkt worden omdat het teeltgebieden zijn die erg geschikt zijn voor onder meer de productie van soja. Het (vrij)handelsbeleid tenslotte, sluit niet langer aan bij de huidige werkelijkheid, waarbij de huizenhoge milieu- en klimaatuitdagingen ons dwingen onze productie- en consumptiewijzen opnieuw te evalueren.

Lees de volledige ontwerpresolutie hier

Bron: eigen verslaggeving

Volg VILT ook via