nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

 

14.03.2017 Oproep om landbouwgrond in Wallonië beter te beschermen

Verlies van open ruimte en van landbouwgrond in het bijzonder baart ook ten zuiden van de taalgrens zorgen. In Wallonië is de druk door verstedelijking in het buitengebied minder zichtbaar. Toch zou Nature & Progrès graag zien dat landbouwgrond beter beschermd wordt tegen het oprukken van de harde bestemmingen (wonen, industrie, recreatie, enz.). Tijdens een aantal burgerbijeenkomsten waar de biolandbouworganisatie aanmoedigde om over de Waalse landbouw na te denken, is het idee gegroeid om landbouwgrond een beschermd statuut te geven zodat de voedselvoorziening op lange termijn niet in het gedrang komt.

Wie Wallonië doorkruist en Vlaanderen gewend is, heeft niet de indruk dat verstedelijking en verlies van open ruimte daar een groot probleem vormt. Schijn bedriegt volgens Nature & Progrès want ieder jaar zou er zo’n 2.000 hectare landbouwgrond een ‘harde’ bestemming krijgen. Ter vergelijking: in Vlaanderen gaat men uit van een gelijkaardig ruimtebeslag van zes hectare per dag, wat richting 2050 herleid moet worden tot nul. Zo staat het in de strategische visie op ruimtelijke ordening die is neergepend in het Witboek Beleidsplan Ruimte Vlaanderen.

Het tempo waarin ‘betonboeren’ het in België momenteel winnen van ‘echte boeren’ is dus vrijwel hetzelfde in beide landsgedeelten. In het minder dicht bevolkte en bebouwde Wallonië valt dat alleen minder op. Nature & Progrès, de organisatie achter het gelijknamige biolabel, probeert een gevoel van urgentie te creëren met de oproep om landbouwgrond in bescherming te nemen. De mosterd haalt de organisatie in Zwitserland en in Frankrijk.

De Fransen gaven 30.000 hectare landbouwgrond in verstedelijkt gebied een beschermd statuut om te vermijden dat die gronden het voorwerp van speculatie zouden worden. De Zwitsers zijn nog verder gegaan in het beschermen van hun landbouwareaal. Zij hebben 440.000 hectare van hun beste landbouwgrond expliciet gereserveerd voor zelfvoorziening in voedsel. De kantons hebben die gronden zelf mogen aanduiden. De federale overheid ziet erop toe dat ze effectief in bescherming worden genomen. Dit beschermd statuut voor landbouwgrond is in Zwitserland in de jaren ’70 ingevoerd. Dat het tot op de dag van vandaag standhoudt, bewijst volgens Nature & Progrès het belang van een kwantitatieve doelstelling.

Behalve het veilig stellen van de voedselvoorziening op lange termijn zou de afbakening van een Waals landbouwareaal waaraan niet geraakt mag worden nog andere voordelen hebben. Nature & Progès verwacht dat Waalse landbouwproducten op die manier ook sterker in de kijker gaan lopen bij de consument. “Op ons grondgebied zijn er verschillende landbouwstreken die elk gekarakteriseerd worden door een eigen bodemtype, een eigen microklimaat en een eigen ‘terroir’. Daarmee kunnen we de inwoners van Wallonië voorzien van een diversiteit aan voeding”, klinkt het.

Meer info: Nature & Progrès

Bron: eigen verslaggeving

Beeld: Jaklien Vandorpe

Volg VILT ook via