nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

  
  

14.09.2018 Via voeder wat doen aan nutriëntenuitscheiding in mest

Diervoeders met een laag eiwit- en fosforgehalte zijn niet nieuw, maar er is nog meer mogelijk op dat vlak. In opdracht van de Vlaamse Landmaatschappij (VLM) onderzocht ILVO wat de veehouderij en diens toeleveranciers kunnen doen om te maken dat er minder stikstof en fosfaat uitgescheiden wordt via dierlijke mest. Goed uitgebalanceerde voeders en een aangepaste bedrijfsvoering kunnen het risico op waterverontreiniging aan de bron aanpakken. Samen met de sector bekijkt VLM welke milieukundig interessante maatregelen ook economisch haalbaar zijn.

De ILVO-studie gaat na wat beter kan op het vlak van voedersamenstelling en nutriëntenuitscheiding voor rundvee, varkens en pluimvee. Daarnaast wordt onderzocht of maatregelen zoals andere voederstrategieën de voederconversie kunnen verbeteren, wat voor een even grote veestapel resulteert in een lagere nutriëntenuitscheiding.

Uit de resultaten blijkt dat bij rundvee nog een opmerkelijke verlaging van de fosfaatuitscheiding mogelijk is door gebruik te maken van fosforarme krachtvoeders, mineralenkernen en grondstoffen. Bij varkens is er al heel wat gerealiseerd door het gebruik van laag eiwit- en fosforvoeders te stimuleren. De uitscheiding van nutriënten via de mest kan nog verder verlaagd worden, bijvoorbeeld door het gebruik van gepelletteerd voeder zodat biggen en vleesvarkens minder voeder vermorsen en sneller vlees aanzetten. Door fytasen met een hoger afbraakpercentage te verwerken in het voeder is minder van het mineraal fosfaat nodig om aan de fosforbehoeften van varkens te voldoen.

Bij pluimvee zijn er nog volop zaken in ontwikkeling om de fosfor- en eiwitgehaltes in de voeders verder te verlagen. Ook op het vlak van bedrijfsvoering kan er verbetering worden gerealiseerd door bijvoorbeeld de keuze voor witte leghennen die minder voeder nodig hebben dan bruine en geschikt zijn voor een langere legcyclus. Andere pistes zijn het afzonderlijk afmesten van hennen en hanen van vleeskippen en multifasenvoedering op vleeskippenbedrijven. Bij multifasenvoedering wordt de voedersamenstelling continu aangepast aan de behoefte van de dieren.

De studie ‘Mestproductie reduceren via voedermaatregelen’ bevat nog meer strategieën en werd uitgevoerd door het Instituut voor Landbouw-, Visserij- en voedingsonderzoek (ILVO) in opdracht van de Vlaamse Landmaatschappij. Het betreft een literatuurstudie, waarbij de input van experten werd gevraagd. Tijdens de studie werden ook de stakeholders uit de veevoederindustrie en landbouworganisaties betrokken. Samen met hen toetst VLM nu de economische haalbaarheid af van de maatregelen die milieuwinst kunnen opleveren.

Bij de dienst Mestbeleid is te horen dat het om een eerste screening van de maatregelen gaat. "De vraag naar de economische haalbaarheid van voedermaatregelen kan de aanzet zijn voor meer studiewerk, maar werkt ook sensibiliserend omdat veehouders de mogelijkheden leren kennen", legt Monique Van Oeckel uit. Zij verduidelijkt dat de ILVO-studie niet is uitgevoerd in functie van het nieuwe mestactieprogramma maar in het licht van de derde generatie stroomgebiedbeheerplannen. "Daarvoor bekijken we alle mogelijke acties die landbouwers kunnen nemen om de nog noodzakelijke verbetering van de waterkwaliteit te realiseren."

De studie naar voedermaatregelen maakt een onderscheid tussen maatregelen die reeds in voege zijn en andere die praktijkrijp of in ontwikkeling zijn. "Veel van die maatregelen kan de sector niet van vandaag op morgen toepassen", verduidelijkt Van Oeckel. "Zo vergt multifasenvoedering de bouw van extra voedersilo's. En kan een leghennenhouder niet op eigen houtje overschakelen van bruine naar witte legkippen omdat de verse eiermarkt in Vlaanderen op bruine eieren is gericht. Het mestbeleid zou hem daar nochtans instant voor belonen met lagere uitscheidingscijfers voor de (efficiëntere) witte kippen."

Bron: eigen verslaggeving

Volg VILT ook via