nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

 

02.05.2017 "Wijnhype kan binnenkort tegen grenzen botsen"

Een investering van 100.000 euro per hectare plus de aankoopprijs van de landbouwgrond. “Wijnbouw is financieel pittig”, zo weet Ghislain Houben (UHasselt). Om vandaag als Belgische wijnboer uit de kosten te komen, zou elk jaar een topjaar moeten zijn, aldus Houben. En dat wordt wijnjaar 2017 alvast niet, klinkt het in De Standaard, want door de nachtvorst van de voorbije weken stevent de jonge Vlaamse wijnsector allicht af op een recordjaar in negatieve zin. “Het ontbreekt veel jonge wijnbouwers soms toch aan boerenverstand.” 

De Vlaamse wijndruiventeelt is de laatste jaren flink aangegroeid: van 70 hectare in 2010 tot meer dan 300 hectare anno 2017. Dat enthousiasme vertaalde zich in 2015 naar een recordproductie van 1.025.499 liter. Maar om enthousiast te blijven, moet het weer meezitten. En daar ontbrak het de voorbije weken aan in ons land. Meermaals zakte de temperatuur 's nachts tot onder het vriespunt, met veel schade voor de jonge scheuten tot gevolg.

“Het werk van de voorbije jaren is op veel domeinen minstens voor de helft verloren”, zegt Lodewijk Waes, medeoprichter van de vzw Belgische Wijnbouwers. 'We zijn nu alle cijfers en bewijsmateriaal aan het verzamelen en hopen de vrieskou door de Vlaamse overheid te laten erkennen als natuurramp. Bij vriesweer sturen we een alert via e-mail en voor velen is het dan een nacht lang doorwerken in de hoop de vorstschade te beperken. We rijden rond met tractors om de lucht te verplaatsen, hangen soms zeilen op om de warmte vast te houden of plaatsen vuurpotten. Maar bij min zes graden is het vechten tegen de bierkaai.”

Professor Ghislain Houben van de UHasselt is zelf ook wijnbouwer en predikt vooral realisme: “Het is financieel pittig. Je moet rekenen op een investering van 100.000 euro per hectare, plus de aankoopprijs van de landbouwgrond. Daarom doet ongeveer 95 procent van de Belgische wijnbouwers het in bijberoep. En we moeten eerlijk zijn: de enkelingen die ervan kunnen leven, zijn renteniers. De wijnboeren staan daarbij onder grote druk: omdat de meeste domeinen relatief jong zijn, hebben ze geen keldervoorraad om tegenslagen te overbruggen.”

Nochtans is die opbrengst wel nodig om de zware investeringen te financieren, zo weet Houben. “De kostprijs van een fles Belgische wijn is minstens tien euro”, zo zegt hij. “De productiekosten, de accijnzen, de kurk... Een nacht vuurpotten stoken tegen de vorst kost me bijvoorbeeld een euro per fles. Als je weet dat 95 procent van alle flessen die in België over de toonbank gaan een prijs hebben van minder dan zes euro, is de rekening snel gemaakt.”

Houben voorspelt dat de hype binnenkort weleens tegen zijn grenzen zou kunnen aanbotsen: “Als je kijkt naar Nederland zie je het areaal voor wijndruiventeelt daar al teruglopen. Zij liggen weliswaar nog iets noordelijker, maar de klimatologische uitdagingen voor België zijn niet minder groot. Ik probeer zelf gewoon realistisch te blijven. Mijn vader kweekte zoete kersen en hij zei me altijd: “Werken met de natuur betekent dat je in tien jaar tijd twee topjaren hebt, twee goede jaren, drie magere en drie rampjaren.” Maar om vandaag als Belgische wijnboer uit de kosten te komen, zou elk jaar een topjaar moeten zijn.” 

Bron: De Standaard

Volg VILT ook via