nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

  
  

04.07.2011 "Meer eisen dan generiek lastenboek rund, meer betalen"

De landbouworganisaties werken samen met de andere actoren van de voedselketen en in het bijzonder met Comeos, de federatie voor de handel, aan de opmaak van een ‘generiek lastenboek rund’. “Dit generiek lastenboek verzekert een veehouder van markttoegang”, zegt ABS-voorzitter Hendrik Vandamme. “Een grootwarenhuis dat meer eist, zal ook meer moeten betalen aan de veehouder.”

Een landbouwer die een rund wil verkopen, moet vandaag over minstens één rundveelabel beschikken. Wie in orde wil zijn met een kwaliteitslabel zoals Meritus, moet een bedrijfscertificaat sectorgids dierlijke productie kunnen voorleggen. Volgens Vandamme garandeert Meritus de toegang tot Delhaize, Makro of Colruyt, maar hanteert een grootwarenhuis als Carrefour een eigen label met eigen lastenboek en bijhorende controles. “Colruyt aanvaardt wel het Carrefour-label, maar Delhaize moet niet weten van het Carrefour-label en vice versa”, ontwart Vandamme het kluwen.

“Een boer wordt dus stevig om de oren geslagen met een ganse reeks controles en audits, die heel wat geld en tijd kosten en waarvan er heel wat zouden kunnen worden vereenvoudigd of gecombineerd”, beweert de voorzitter van het Algemeen Boerensyndicaat. Daarom trachten de landbouworganisaties orde te scheppen in de chaos aan certificaten. Een gouden raad daarbij is het combineren van audits door dezelfde controle-organismen.

Wanneer de sector een generiek lastenboek op tafel kan leggen, dan wordt dit de basis waarmee een veehouder volgens Vandamme terecht kan bij eender welk distributiekanaal. “Behalve de gemeenschappelijke eisen van kwaliteitssystemen, zitten uiteraard ook alle wettelijke eisen erin vervat zodat men dit ook de ‘markttoegang’ kan noemen”, aldus Vandamme. “Daarmee zal er eindelijk een einde komen aan de eindeloze discussie over het afsnijden van vele kilo’s vlees die nooit betaald werden aan de boer, maar die wel verdwenen in de geldbeugel van slachters en uitsnijders.”

Grootwarenhuizen die zich toch willen onderscheiden van elkaar, kunnen beslissen om meer te vragen dan die algemene markttoegang. “De landbouworganisaties gaan daar akkoord mee, maar benadrukken dat er een prijskaartje vast hangt aan al wat bovenop die basis wordt gevraagd”, zegt Vandamme, “hoeveel die meerprijs moet bedragen, zal onderhandeld worden met de handelaar in kwestie.”

Zowel het ras, geslacht, de slachtleeftijd als de classificatie worden niet bepaald in het generiek lastenboek, maar overgelaten aan de ‘commerciële’ labels. “De slotsom van het generiek lastenboek is dat hiermee toch terug een stap in goede richting wordt gezet”, aldus Vandamme, “en via het ketenoverleg met Comeos wordt werk gemaakt van afspraken die stilaan moeten leiden tot vereenvoudiging en tot meer faire handelspraktijken.” Maar hij maakt zich geen illusies in de wetenschap dat de concurrentiestrijd tussen de grootwarenhuizen, met voedsel als inzet, de zaak niet vergemakkelijkt.

Bron: Drietandmagazine

Volg VILT ook via