nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

  
  

19.12.2015 IKM en MCC staan samen in voor kwaliteitszorg melk

Deze zomer is beslist om de certificering van melkveebedrijven, een opdracht van lastenboekbeheerder IKM Vlaanderen, toe te vertrouwen aan het Melkcontrolecentrum Vlaanderen. Waar IKM auditeurs op pad stuurt ter controle van de naleving van het IKM-lastenboek op melkveebedrijven, waakt MCC over de melkkwaliteit door middel van melkstaalnames en -analyses in een eigen laboratorium in Lier. Beide organisaties dienen dus hetzelfde doel: door middel van autocontrole de veiligheid en kwaliteit van melk garanderen. In het geval van IKM mag je die opdracht nog iets breder opvatten aangezien het IKM-certificaat ook garandeert dat melkveebedrijven de goede landbouwpraktijken naleven, oog hebben voor dierenwelzijn en milieu, enz. In totaal beschrijft het lastenboek meer dan 100 aandachtspunten voor de melkveehouder.

Een stuurgroep, samengesteld uit vertegenwoordigers van beide organisaties, heeft de voorbije maanden de praktische aspecten van de overdracht van de IKM-activiteiten van VLAM naar MCC uitgewerkt. De essentiële elementen van deze operatie werden opgenomen in een samenwerkingsovereenkomst tussen beide vzw’s die eind november werd ondertekend. Deze overeenkomst, die voor onbepaalde tijd wordt afgesloten, gaat uit van het principe dat de vzw IKM blijft bestaan en geeft de opdracht aan MCC voor de uitvoering van het beheer en de certificering. Het algemene beleid en de inhoud van het IKM-lastenboek blijft onder de nationale bevoegdheid van de Interprofessionele Werkgroep IKM-QFL-QMK.

Bij Koen Lommelen, hoofd Buitendienst en Certificering bij MCC Vlaanderen, kunnen we terecht voor een woordje uitleg aangezien hij de secretaris wordt van IKM vzw. “Aan deze samenwerking gaat een denkproces van twee jaar vooraf, en de nodige discussies over een geschikte uitvalsbasis voor IKM. Het voorstel om het IKM-secretariaat bij MCC in Lier onder te brengen, heeft het gehaald uit efficiëntieoverwegingen. Neem nu de facturatie. In het verleden stak IKM veel energie in het uitsturen en opvolgen van facturen voor audits. Het externe auditbureau ging immers maar aan de slag van zodra de factuur betaald was. Via de maandelijkse afrekening van het melkgeld door de zuivelverwerker kan dat veel efficiënter. De werking van het Melkcontrolecentrum wordt op dezelfde manier gefinancierd.”

Of de financiering van het IKM-secretariaat nu via het sectorale promotiefonds bij VLAM verloopt of rechtstreeks via de maandelijkse afrekening van het melkgeld, finaal is het altijd de melkveehouder die het bekostigt. Het nut van de hele operatie zit hem in de efficiëntieverbetering en de kostenverlaging – “30 procent goedkoper”, zo schat Lommelen – die daaruit voortvloeit. Het IKM-secretariaat slankt bijvoorbeeld af, van tweeënhalve voltijdse arbeidskracht naar 1,8 FTE. Dat heeft niet alleen met het nieuwe facturatiesysteem voor de audits te maken. Koen Lommelen maakt ook gewag van andere synergiën, onder meer door het koppelen van databanken.

Aan de werking van IKM verandert niets, zo benadrukt het MCC-diensthoofd nog. Anders dan de Waalse collega’s van Comité du Lait gaat IKM zich niet zelf inlaten met de bedrijfsaudits. Dat wordt nog altijd uitbesteed aan externe partners, de erkende certificeringsinstellingen. Het IKM-secretariaat zal de handen zo al vol hebben want behalve het aansturen van de autocontrole zorgt IKM er bijvoorbeeld ook voor dat de auditeurs zo nodig controleren op private lastenboeken. Mochten ze dat niet doen, dan had een groot deel van de melkveehouders een tweede audit aan zijn been in opdracht van de melkerij. Het is veel efficiënter om de extra eisen van afnemers mee te nemen in de basiscontrole voor IKM. In het kader van de duurzaamheidsmonitoring waartoe de sector zich engageerde, is in 2014 een ‘duurzaamheidsinventaris’ aan het IKM-lastenboek toegevoegd. Of IKM ook een rol gaat spelen in de antibioticaregistratie in de melkveehouderij, naar het voorbeeld van Belpork in de varkenshouderij, is nog geen uitgemaakte zaak.

Bron: eigen verslaggeving

Volg VILT ook via