nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

  
  

09.09.2019 Koeweidehof toont de weg naar minder uitstoot

Melkveehouderij Koeweidehof uit Merchtem geldt als schoolvoorbeeld van hoe een landbouwbedrijf zijn steentje kan bijdragen in de strijd tegen de klimaatopwarming. Niet toevallig tekenden ILVO en Milcobel er op 6 september hun samenwerkingsovereenkomst om de methaanuitstoot van de melkveehouderij drastisch te verminderen. Maar hoe koppelen we de proef nu aan de praktijk? We nemen een kijkje in een boerderij die zijn energie uit de mest haalt en waar een robot de koeien melkt én voedert.
Bart Vanderstraeten runt de boerderij samen met zijn vrouw Marijke d’Hertefelt sinds 2010, nadat hij het bedrijf van zijn ouders heeft overgenomen. Wat betreft innovatie, digitalisering en duurzaamheid zijn ze pionier in hun sector. “Innovatie is voor ons van wezenlijk belang”, vertelt Bart. “Het werkt motiverend dat we in Vlaanderen duidelijk inzetten op een echte voortrekkersrol op vlak van rendements- en efficiëntieverhoging. Omwille van onze specifieke situatie: hoge loonkosten en relatief weinig ruimte, is het ook pure noodzaak om creatief, verantwoord en ambitieus naar de toekomst te blijven kijken.”
 
Die ambitie vertaalt zich in het management van het Koeweidehof, waar het comfort van de koeien hoog op het prioriteitenlijstje staat. De 120 melkkoeien slapen op matrassen en kunnen zich tegoed doen aan wellnessborstels. Bovendien worden ze bediend door een melk- en voederrobot die in de stallen checkt of er nog voldoende voer in de bakken zit. Is dit niet geval, dan rijdt hij naar de ‘keuken’ en stelt er een hoogkwalitatieve mix samen van gedroogd gras, gerst, maïs, koolzaadschroot en bierdraf. Die combinatie van koolzaadschroot en bierdraf, zo blijkt uit onderzoek van ILVO, vervangt sojaschroot en zorgt voor 15 procent minder methaanuitstoot. De automatisering van het voederproces levert bovendien een dagelijkse tijdswinst op van tweeënhalf uur.
 
Bart en Marijke hebben ook oog voor circulaire landbouw waarbij niets uit de productieketen verloren gaat. Zo wordt de mest gebruikt om elektriciteit op te wekken dankzij pocketvergisting, een technologie die in 2012 zijn intrede deed. “Als melkveehouder heb je 24/24u elektriciteit nodig”, zegt Bart. “Pocketvergisting is een continu proces waarbij de mest, die koeien doorlopend achterlaten in de stal, wordt opgevangen en zo snel mogelijk afgevoerd.” De mest komt zo weinig mogelijk in contact met zuurstof. Gassen uit het vergistingsproces worden afgetapt in een compostvat en drijven een gasmotor aan die een turbine doet draaien. Op die manier wordt de elektriciteit gegenereerd voor de verlichting, koeling en verwarming.
 
De verteerde mest die na het proces overblijft, wordt gebruikt als voeding voor het gras en de maïs die op hun beurt dan weer dienen als ruwvoer voor de dieren. Omdat de mest wordt opgewaardeerd, bevat die minder stikstof. Ook de bemestende factor is gunstiger dan verse mest. Zo is de cirkel rond.

Bron: Eigen verslaggeving

Volg VILT ook via