nieuwsbrief

Inschrijven op de gratis nieuwsbrief

  
  

29.03.2019 Tuintjes hebben veel meer in hun mars dan doods gazon

Meer natuurlijke vegetatie en minder op de millimeter gemaaid gazon in private tuinen en publieke parken. Dat is het doel van ByeByeGrass, de campagne die 'eco-missionaris' Louis De Jaeger voorstelde in Brussel. Gazons dragen vanuit ecologisch oogpunt nauwelijks bij in de strijd tegen klimaatopwarming en teloorgang van biodiversiteit, zo klinkt het. Nochtans bestaat België uit bijna 10 procent privétuinen, en minstens nog eens zoveel is openbaar groen. “Vele kleine puzzelstukjes hebben samen een immense impact”, aldus De Jaeger. Bioloog Dirk Draulans schaart zich achter het initiatief en legt in Knack uit dat onkruid iets is wat alleen in de hoofden van mensen bestaat. Alsof vergeet-me-nietjes de monotonie van het groene gazonvlek niet mogen verbreken.

Louis De Jaeger, die in het dagelijks leven zijn expertise in landschapsontwerp deelt als consultant, is al sinds vorige lente bezig met een kruistocht tegen teveel gazon. Hij riep hierbij reeds de hulp van de koning in en verdedigde een voorstel van decreet in het Vlaams Parlement. Nu slaat hij de handen ineen met een team van BV's, wetenschappers en auteurs, en samen presenteren ze de goedkoopste, meest efficiënte en simpelste oplossing voor onze klimaatproblemen en daarvoor "hebben we de hulp van iedereen nodig".

"Klimaatverandering zorgt nu al voor extreme droogtes met mislukte oogsten en verdorde tuinen tot gevolg. Omdat België te weinig onverharde ruimte en te veel beton heeft, leidt overdreven neerslag al snel tot overstromingen. Bovendien zorgt een tekort aan natuur voor een schrale biodiversiteit", luidt het. "Het enige duurzame beschermingsmechanisme dat bestaat tegen een natuurfenomeen, is de natuur zelf. Hoe robuuster de natuur, hoe beter ze de mensheid kan beschermen tegen extreme weersomstandigheden. De goedkoopste manier om België klimaatrobuust te maken, is door de natuur, waar het kan, volwassen te laten worden. Bomen zijn de allerbeste bescherming, ze zouden zelfs onze enige redding kunnen zijn."

Volgens De Jaeger kan iedereen helpen: "België bestaat uit bijna 10 procent privétuin, minstens nog eens zoveel is openbaar groen. Meer dan een vijfde van België ligt dus in de handen van de burger, de vele kleine puzzelstukjes samen maken een immense impact." Hij geeft enkele voorbeelden: "Minder maaien is de simpelste manier om een positieve impact te hebben op de biodiversiteit en je waterrekening. Een stapje verder is de buitenste strook van je gazon laten groeien, zeer sierlijk, je hoeft dit maar een keer per jaar te maaien en het heeft een enorme impact. Meer vaste planten zetten is minder maaiwerk en mooier. En waarom maak je niet alles in je tuin eetbaar? Bomen planten is het allerbeste wat je kunt doen. Ieder Belg zou één boom in zijn voortuin en twee bomen in zijn achtertuin moeten zetten, en dat hoeven geen reuzen te zijn."

In Knack laat journalist en bioloog Dirk Draulans verstaan dat hij helemaal gewonnen is voor het idee. "Tel de tuinen de openbare parken, plantsoenen en wegbermen, en je komt aan een kwart van de Vlaamse open ruimte die je op een natuurvriendelijke wijze kan beheren. Een onbegrijpelijk groot aantal mensen vindt een gemillimeterde gazon het summum van tuinplezier, ondanks het gegeven dat het niet meer is dan wat groen beton." Draulans begrijpt niet waarom tuiniers zich storen aan mollen, mossen, onkruiden en zelfs aan afgevallen bladeren. "Zelfs het kleinste restant van een natuurlijk proces is er te veel aan. De moderne tuinier levert een constant en dus verbeten en dikwijls frustrerend gevecht tegen de grote vijand: de natuur."

Meer info: Bye Bye Grass

Bron: Belga / Knack.be

Volg VILT ook via